纳吉莅临马大校园与华青对话——应拨款灯笼节以落实一个马来西亚的精神

如果首相认为华社不要因为被人称为“外来者”就觉得受到冒犯，那么首相就应该拿出实际行动证明他所提倡的一个马来西亚不是空口说白话，而是有实质内容的政纲。

纳吉是在周日于马来亚大学出席由八大华青主办的“与华青对话”环节上这么说。

如果纳吉提倡的一个马来西亚精神能够对待各族群，那么纳吉当天莅临马来亚大学，就应该以实际行动，拨款给马大第十二届灯笼节6庆典，而不是让灯笼节筹委们四处奔波，征求公众人士捐款。

每一年的马大灯笼节都是马大校园华裔生重大活动之一。灯笼节和其他学生活动一样，只能获得校方有限的拨款，其余的开销必须由主办单位，即学生团体负责。

因此，每一年的筹委都必须向外面四处募捐，以筹获足够的经费来应付日益庞大的开销。纳吉周日莅临马大出席“与华青对话”的对话会，他应该当天拨出一笔款项来协助马大灯笼节的筹委。

我是在周一17区上午用餐时遇上一名马大生在17区四处向外人募捐。我当时想该名学生探问，既然首相昨天来马大校园，号称要与学生青年对话，为何不直接向他请拨款？

这名学生含蓄地回答说他们没有这方面的安排，更何况他们在星期日已经安排前往吧生募捐。

纳吉提倡的一个马来西亚说明白一点就是要提倡种族平等与和睦相处。既然口号已经喊了出来，那么就必须以行动来配合。马大灯笼节是校园华裔生每一年的重大活动，纳吉身为首相莅临马大校园和华青对话，难道他不知道校园的灯笼节筹委正为钱不够用而愁眉苦脸吗？

我认为纳吉应该显示他的诚意，立即播出一笔款项协助灯笼节。要不然，再多的一个马来西亚商品也是空谈之物。

Rosmah Mansor attended Perkasa dinner, what say you MCA?

The fact that the Prime Minister’s wife Datin Seri Rosmah Mansor recently attended a dinner held by Pertubuhan Pribumi Perkasa Malaysia (PERKASA) shows that the Barisan Nasional (BN) Government is secretly supporting PERKASA. What is most unfortunate is the fact that to date the MCA is still unwilling to openly severe its ties with PERKASA.

PERKASA has always been an extreme and racist organization since its very inception. They often hide under the guise of Non-Governmental Organisation (NGO) when in fact they are nothing more than UMNO’s peripheral organization. The fact that the Prime Minister’s wife Datin Seri Rosmah Mansor attended PERKASA’s fund raising dinner shows that the Prime Minister Najib and his administration secretly endorsing extremism and racism. The notion of 1Malaysia as promoted by the Prime Minister is just a sham.

Unfortunately to date MCA is still unwilling to stay clear of PERKASA by prohibiting its members to participate in activities held by the same. Is this not equivalent to MCA supporting PERKASA inflicting harm upon the Chinese community with its extremist actions and speeches? MCA and its President Dr. Chua Soi Lek in particular owe the Chinese community a reasonable explanation with regards to the conduct of the Prime Minister’s wife in attending PERKASA’s dinner.

PERKASA has on more than one occasion made extreme and racist remarks hurting the non-Bumiputera community. PERKASA’s President Ibrahim Ali even gave out white Ang Pows to Chinese old folks during the last Chinese New Year with the intention of challenging the Chinese taboo. Not only did MCA not criticise such conduct by Ibrahim Ali, its President Dr. Chua Soi Lek even stood up for the same saying that he did not do it on purpose. However, the fact remains that Dr Collin Tiew, the MCA member who recently resigned from all party positions did inform Ibrahim Ali that giving white ang pow is inappropriate and yet he chose to ignore this.

This goes to show that Ibrahim Ali’s action was indeed intentional and yet Dr. Chua Soi Lek of MCA keeps condoning PERKASA’s extremist conduct. What is the reason behind this? Is it because MCA itself supports PERKASA’s extremist approach, so much so that it felt reluctant to prohibit its members from associating with PERKASA or even to sever its ties with the same? What, we may ask, is the relationship between MCA and PERKASA?

To add insult to injury, MCA Kampung Tunku Liaison Office Kelvin Chong Seng Foo once demonstrated with PERKASA’s ex-youth leader Arman Abu Hanifah in the protestation against one of the State Government’s proposed development in Sungai Way Free Trade Zone (FTZ). MCA’s leaders, be it state level or otherwise, also participated in demonstrations held by PERKASA, one of it being the Anti-Pakatan Selangor Protest held on 3rd of December 2010.

Enough is enough. Although MCA has in the past openly criticised PERKASA, MCA and Dr. Chua Soi Lek have never officially reprimanded PERKASA’s conduct and remarks. It has also failed to prohibit its members from continuing to participate in activities held by PERKASA. This begs the question of whether MCA and PERKASA are indeed secretly colluding with each other.

MCA President Dr. Chua Soi Lek has criticised DAP during the last debate with DAP leader Lim Guan Eng, that the DAP is attempting to use Chinese control Chinese and establish a two-race political system, but what we can see is that the Prime Minister Najib remain silent for Perkasa, whilst at the same time talk about so called moderate governance during festival at Fo Guang Shan.

This is showed that BN and Najib is the ultimate supporter of Perkasa, talking about moderate way in front of Malaysian Chinese, then secretly endorsing and even supporting Perkasa’s extremist agenda, this is what we called a two-race political system. MCA is just a servant of UMNO. UMNO is using MCA to govern the Malaysia based on different races, this is the real Chinese control Chinese, thus the real two-race political system.

首相夫人罗斯马出席土权晚宴，马华怎么说？

首相夫人罗斯马出席土权晚宴，显示国阵政府和巫统暗地里支持土权组织。令人遗憾的是，马华至今依然助纣为虐，不敢公开斩断和土权暧昧关系。

土权组织从成立至今都是一个极端主义和种族主义的组织。他们利用非政府组织假面具来掩饰，事实上土权是巫统的外围组织。首相夫人罗斯马出席土权筹款晚宴，证明了首相纳吉以及他所领导的国阵政府支持极端主义和种族主义。纳吉所提倡的“一个马来西亚”是虚伪的。

令人遗憾的是，马华至今还不敢与土著权威组织切割，禁止党员出席土权的活动。这是不是表示马华支持土权以极端行为和言论伤害华社？马华尤其是总会长蔡细历更应该对首相夫人的举动向华社做出解释及合理的交代。

土权一次又一次发表种族主义和极端主义言论伤害我国非马来族群。土权主席伊布拉欣阿里更在刚结束的农历新年期间故意冒犯华人禁忌派发“白包”给老人家，马华不但没有谴责土权污辱华社的行为，其总会长蔡细历更为伊布拉欣阿里的所作所为辩护，指他们派“白包”不是故意的。但事实上刚辞去所有党职党员张秋明当时曾告知伊布拉欣阿里派“白包”是不恰当的，但是伊布拉欣阿里没有理会。

这证明伊布拉欣的行为是故意的。而马华蔡细历却一再纵容土权的极端行为。难道马华支持土权的极端言论，所以才不禁止自己的党员出席团权的活动，不敢与土权断绝关系？到底，马华和土权组织又有什么暧昧关系？

更甚的是，马华甘榜东姑州议席协调员张胜富也曾经和土权组织前青年团团长阿曼一起拉布条抗议州政府在双溪威自由贸易区的一项发展项目。马华地方和州级领袖也曾经参与土权组织所主导的示威游行活动，其中一项便是2010年12月3日的反对雪州政府的抗议游行活动。

是可忍，孰不可忍。虽然马华领袖过去曾经公开谴责土权，但是蔡细历和马华公会始终没有针对土权组织的言论和行径作出正式的谴责，以及下令禁止党员参与和出席他们的活动，难道马华和土权组织暗地里勾结？

马华总会长蔡细历在刚过去与行动党秘书长林冠英的辩论会里抨击行动党以华制华建立两种族制，但是我们可以看到首相纳吉出席东禅寺元宵节庆典时向华社和佛教徒大谈中庸之道后还是继续纵容土权组织，甚至让其夫人出席土权晚宴。

这表示纳吉和国阵支持土著权威组织，在华社面前讲中庸，然后在华社背后支持土权，这才是两种族制。马华只不过是巫统在两种族制的一颗棋子而已。巫统利用马华将马来西亚个族群分而治之，这才是真正的以华制华，这才是两种族制。

马华是否默许土权组织的极端言论和行径？

马华党员参与土权组织派白包活动已经超过两个星期，目前我们尚未看到马华禁止党员出席和参与土权组织所主办的活动，证明马华害怕及默许土权组织的种族主义和极端主义言论及行为。

土权一次又一次发表种族主义和极端主义言论伤害我国非马来族群。土权主席伊布拉欣阿里更在刚结束的农历新年期间故意冒犯华人禁忌派发“白包”给老人家，马华不但没有谴责土权污辱华社的行为，其总会长蔡细历更为伊布拉欣阿里的所作所为辩护，指他们派“白包”不是故意的。但事实上刚辞去所有党职党员张秋明当时曾告知伊布拉欣阿里派“白包”是不恰当的，但是伊布拉欣阿里没有理会。

这证明伊布拉欣的行为是故意的。而马华蔡细历却一再纵容土权的极端行为。难道马华支持土权的极端言论，所以才不禁止自己的党员出席团权的活动，不敢与土权断绝关系？到底，马华和土权组织又有什么暧昧关系？

更甚的是，马华甘榜东姑州议席协调员张胜富也曾经和土权组织前青年团团长阿曼一起拉布条抗议州政府在双溪威自由贸易区的一项发展项目。马华地方和州级领袖也曾经参与土权组织所主导的示威游行活动，其中一项便是2010年12月3日的反对雪州政府的抗议游行活动。

是可忍，孰不可忍。虽然马华领袖过去曾经公开谴责土权，但是蔡细历和马华公会始终没有针对土权组织的言论和行径作出正式的谴责，以及下令禁止党员参与和出席他们的活动，难道马华和土权组织暗地里勾结？

如今行动党已经已经禁止党员出席土权的活动。行动党拒绝任何种族主义和极端主义。就如秘书长林冠英在他的文告中讲的，所有思想正常的马来西亚人，包括全体非马来人族群，都与这个种族主义及极端主义组织毫无关系。因此，本人呼吁马华应该停止为土权的极端行为辩护，并截铁斩钉禁止党员出席土权的活动。

砂政府禁入境犹如藩王，纳吉一个大马理念破功

砂拉越州政府三番两次在毫无理由的情况下，日前再次滥用权力，阻止半岛人民进入砂拉越。这种的举措让纳吉“一个马来西亚”理念进一步沦为空谈。

“大马公民运动组织”主席哈里斯依布拉欣日前欲进入砂拉越州，以出席一项由该组织举行的人民改革议程论坛，被该州海关官员援引《1956/63年移民法令》第65(1)条款阻拦并遣返吉隆坡。

这并非第一次来自半岛的非政府组织人民被砂州政府阻止入境。之前社运分子黄天成和黄进发分别在4月3日和4月8日被禁止踏足砂州。其后，净选盟2.0主席安美嘉也在4月15日遭殃成为第4名受害者。

砂首席部长泰益为首的砂拉越州政府滥用该法令，通过砂拉越移民局恣意禁止半岛人民进入该州，为的是封锁东西马两地人民交流，生怕砂州人民通过理性交流平台进行民主思想交流，进而撼动到泰益的霸权。尤其是许多来自半岛的非政府组织人员在过去十年一直往返砂州，并深入内陆地区，接触内陆地区的人民，协助他们向有关当局争取权益。这些维权人士在砂州的动向已经严重威胁砂州国阵的政治与商业利益。因此，本人深信泰益强制遣返这些非政府组织人士的决定乃政治决定。

首相纳吉持续不插手处理此事，证明“一个马来西亚”只不过是骗饭吃的政治话语。砂政府禁止来自半岛的国人进入砂拉越州的行为，却让纳吉的一个马来西亚理念在犀鸟之乡破功，间接上狠刮纳吉一巴掌。

本人质问纳吉在大事宣传一个马来西亚这个得意概念之时，为何砂州泰益政府能够漠视纳吉这位首相的存在，动辄禁止来自半岛的国人进入砂拉越？更甚的是，纳吉在面对砂州政府这种举措竟然还不吭一声，这是否意味着纳吉已经默许泰益地方割据变成藩王？是否已将砂州封给泰益这位在位三十年的首席部长，作为其私有财产？

《1956/63年移民法令》第65(1)的存在让砂拉越国阵政府随意滥用，导致该州成为国中国，也让纳吉之前宣布9月16日为马来西亚日的好意失去其正面意义，因为该法令已沦为砂州政府封锁东马人民交流能力的工具，阻碍两地人民的往来以及思想的交流，破坏国家的团结。

本人也谴责砂拉越国阵政治人物常以本土及外来政党的政治宣传手法，来操弄砂州人民的本土情意结，这只会造成东马人将西马人视为外来掠夺者，而联邦政府这边厢对于砂拉越国阵破坏团结的行为却只字不提，这种分而治之的做法导致东西马两地之间的隔阂与距离日渐严重。

本人因此呼吁，以纳吉为首的联邦政府应该公开谴责砂州政府任意禁止半岛人民进入砂州的行为，要求砂政府无条件让两地人民能够自由沟通交流，以达致东西两地一家亲，如此才能真正显示其有意落实一个马来西亚概念的诚意。

高材生无法任职政府部门，国阵依然以种族主义治国

国阵政府以种族的理由拒绝回国服务的大马高材生，证明国阵不曾放弃以种族主义治国。

媒体最近报道一位拥有西悉尼大学第一荣誉法医学科系硕士学位的巫华混血儿阿妮莎今年初回国到警察学院以及吉隆坡中央医院觅职，结果警察学院的官员告诉他“我们不收华裔，你是华人”。另外，吉隆坡中央医院也表示：“除非你的华裔母亲离婚或离世，否则你将永远不被接受”。这让真心诚意要回国服务的马来西亚子民感到莫大耻辱。

这等事发生在口口声声要以绩效治国的大马，实在让人无法容忍。

首相纳吉才在国庆日当天通过视讯会议的方式，与来自不同国家的大马留学生同步聊天，并且勉励他们努力求学，以便日后回到祖国为国服务。如今却有海外大马留学生因种族而遭政府机构拒绝任职，这犹如刮了首相一巴掌。

过去因为各种的问题导致许多海外大马留学生宁可居留在国外，为外国政府服务也不愿意回国服务。如今，政府有必要以更开放并且应该以绩效制吸引海外大马留学生回国服务，这样才能真正让海外留学生放心的回来。

如果联邦政府没有纠正这点，这证明国阵政府所提倡的“一个马来西亚”概念到最后将会沦为空谈，因为联邦政府无法纠正公共服务50多年来根深蒂固的种族政策。无论如何，既然首相大力提倡“一个马来西亚”的概念，那么他就有必要身体力行，以实际行动如推行新政来执行有关的概念，而不是把它当成另一个招摇撞骗的工具来欺骗选民。

我也呼吁首相纳吉履行国庆日当天与海外留学生所许下的承诺，尽快的解决阿妮莎所面对的问题，免得我国又失去一位宝贵的人才。

令人沉重的马来西亚日

明天2011年9月16日是马来西亚成立48周年，我谨此恭贺全体马来西亚人民马来西亚日快乐。

48年前的9月16日，马来亚联邦首相东姑阿都拉曼、砂劳越首席部长拿督斯蒂芬卡农宁干（Datuk Stephen Kalong Ningkan）、新加坡首席部长李光耀以及沙巴首席部长唐纳斯蒂芬斯（Tun Fuad Donald Stephens）联合成立马来西亚联邦（Federation of Malaysia）。

48年前，马来亚、新加坡、沙巴以及砂劳越的人民怀着同一颗心来组织他们的马来西亚梦，一个坚信多元开放、民主自由、廉洁公正、互相尊重、团结互助、信仰自由的马来西亚梦。

曾几何时，这个梦想对全体国人是那么得接近，也那么得遥远。由巫统、马华以及国大党为骨干的联盟从1957年马来亚联邦独立便开始统治马来亚。自1970年开始，联盟扩大后的国阵继续成为马来西亚联邦政府和各州政府，一直统治这个国家长达41年。不管是联盟还是国阵，马来西亚自1963年立国以来虽然取得稳健的成长，但是马来西亚成长的步伐比同时期立国的各个亚洲国家还要慢。

在1966年，韩国的国民生产总值（GDP）比起马来西亚的350美元不到130美元。在2010年，根据国际货币基金组织，韩国的国民生产总值已经远远超越马来西亚，达2万9836美元，而马来西亚只有1万4670美元。

不只是韩国而已，台湾在2010年的国民生产总值为3万5227美元，新加坡为5万6522美元、汶莱4万8892美元以及香港的4万5736美元全都比马来西亚更高。这些国家在五六十年代如果不是和马来西亚平等，就是比马来西亚落后。新加坡曾经是马来西亚联邦一分子，汶莱本来也是马来西亚联邦的一分子，后来因为国内政治动荡而没有成为马来西亚的一分子。无论如何，这两个国家同属英殖民地，和马来西亚有许多共同点，为何到了今天，马来西亚却被这两个国家远远抛在后头呢？更何况马来西亚拥有丰富的天然资源，倘若国阵政府能够有效地管理和运用这些天然资源，为何马来西亚不能成为诸如汶莱一般富有的国家呢？

显而易见的，马来西亚成立48年后的今天，我们还在探索前路。不仅马来西亚落后给其他国家，甚至国内各族群和区域之间的差异依旧存在。当年砂沙二州以丰富的天然资源和马来亚组成联邦，但是48年后的今天，砂沙二州子民的贫穷率高居不下，这与国阵政府失当管理我国的资源脱离不了关系。

因此，当初砂沙二州组成马来西亚大家庭所编织的马来西亚梦已经渐行渐远。国阵政府在促进国民团结方面更是频频开倒车。除了早前闹得满城风雨的“阿拉”风波之外，巫统喉舌《马来西亚前锋报》更莫名其妙地指责行动党要成立基督教国，在雪州宗教局临检风波上，该报处处煽风点火、唯恐天下不乱。除此以外，该报也大肆炒作回教党署理主席针对末英德拉在武吉哈逢事件所扮演的角色。

不仅是《前锋报》肆无忌惮地以大篇幅煽动马来人的情绪，甚至巫统的政治人物也开始祭出种族、宗教以及马来统治者来制造马来人的不安全感来捞取选票。

这些事件不只是破坏国内各族群的关系，而导致东西马两地之间的隔阂与距离日益严重。东马人民长期视西马人民为掠夺者，西马人民则长期忽略东马人民的感受。《前锋报》的极端报道配上巫统政治人物操弄族群和宗教情绪，再加上东马国阵政党长期对巫统的霸权唯唯诺诺，导致国民之间的互信程度出现严重裂痕。

因此，国阵政府政府应该拉近东西马的隔阂，废除禁止外人进入砂拉越的《移民法令》第65（1）（a）条文 ，因为此条文根本无法促进东西两地人民的交流，反而将东马变形成为联邦的殖民地，首席部长成为该地藩王。

此外，砂沙二州从事劳力工作的土著工资福利异常恶劣，政府应该提升东马土著的工资以及员工福利，而不是引入大批外劳取代他们。

第三、享用水电、运输以及教育是基本人权，公帑应该被用在提升各地基本设施，而不是大选时用来收买人心，大选后却用来发展朋党耗资庞大及不必要的大型工程。可悲的是，在砂沙二州，国阵政府往往以甜头小利来诱骗土著选民，结果内陆地区的基本建设十年如一日。不仅东马内陆地区被排除在发展主流之外，甚至西马半岛西海岸的雪州也发生同样的事情。如果不是2010年4月乌雪国会选区补选，该地区的原住民村落也不会再一夜之间获得联邦政府的电流供应。这显示马来西亚虽然成立48年，但是国家的经济资源分配非常不平等且只集中在一小撮人士的手上。

我国旅游部经常以大马为多元种族国家为宣传重点，然而国阵政府在许多政策上一点也“不多元”，与国小相比，华小印小的发展空间越来越紧缩，由于政府拨款的不足，华校沦落到必须靠博弈业的资助才能生存；另一方面，公务员的比例也无法反映出我国种族比例；在国阵政府以及其宣传机关的有心为难下，许多非回教徒在这个国家越来越感觉受到逼迫。这就是国阵政府给予人民马来西亚成立48年的礼物。

更甚的是，马来西亚在巫统领导 48年后，万物涨价、通货膨胀无所不在。尤其目前在国际原油价下滑的情况下，政府更无意将RON 95 油价调低，使得大马国民不但无法开开心心的度过，反而必须勒紧腰带庆祝。

这一切的一切都让国人以非常沉重的心情来度过今年的马来西亚日。

Sambuatan Hari Malaysia Kerajaan Selangor 2011

Janganlah Khairy Jamaluddin Menuduh Mat Sabu Penakut Sedangkan Dia Sendiri Menolak Untuk Berbahas Isu Yang Sama Enam Tahun Yang Lalu

Saya mengingatkan Khairy Jamaluddin supaya beliau jangan terlalu cepat lupa apa yang pernah beliau lakukan enam tahun yang lalu apabila beliau menolak cabaran daripada

Laman sesawang Utusan Malaysia di URL “http://www.utusan.com.my/utusan/info.asp?y=2005&dt=0908&pub=Utusan_Malaysia&sec=Politik&pg=po_02.htm” telah melaporkan percakapan Khairy Jamaluddin pada 8 September 2005 semasa beliau menghadiri Forum Kepimpinan Global 2005 di Pusat Konvensyen Kuala Lumpur bahawa “Kita juga tidak berdebat dengan orang yang semacam itu termasuk menyerang peribadi saya, kita akan terus bawa isu ini sampai bila-bila”.

Ini ialah bukti jelas bahawa Khairy Jamaluddin sendiri juga pernah menolak untuk berdebat secara matang isu berkenaan dengan sejarah perjuangan kemerdekaan negara kita.

Tawaran ini dibuat oleh Setiausaha Antarabangsa DAP Pusat pada masa itu, iaitu Ronnie Liu Tian Khiew yang merupakan Exco Kerajaan Negeri Selangor pada masa sekarang berikutan kenyataannya yang dikeluarkan pada awal bulan September 2005 bertajuk “The Real Fighters for Merdeka”.

Tulisan beliau menyentuh tentang peranan yang dimainkan oleh dua kumpulan pejuang yang berbeza, iaitu golongan elit dan bangsawan yang lebih cenderung untuk berbincang dan bekerjasama dengan British untuk memperjuangkan kemerdekaan negara berbanding dengan satu lagi kumpulan yang menggunakan pendekatan bercorak radikal untuk menentang British secara keseluruhan.

Media arus perdana pada masa itu, khususnya Utusan Malaysia mengkritik Ronnie Liu kerana memperkecilkan peranan yang dimainkan oleh Tunku Abdul Rahman dalam memperjuangkan kemerdekaan Malaya pada tahun 1957. Khairy Jamaluddin selaku Naib Ketua Pemuda UMNO turut membidas Ronnie Liu dan DAP kerana “cuba memesong sejarah perjuangan kemerdekaan Malaya”.

Kini perkara yang hampir sama berlaku apabila Khairy Jamaluddin selaku Ketua Pemuda UMNO membidas Timbalan Presiden Pas, Mohamad Sabu atau Mat Sabu sebagai “bacul dan penakut kerana tidak berani berdebat dengannya dalam isu sejarah Bukit Kepong” apabila Mat Sabu menyentuh tentang perjuangan kemerdekaan Malaya dan insiden Bukit Kepong dalam satu ceramah.

Saya melihat kenyataan Khairy Jamaluddin ini sebagai mengorek dan menggali kubur sendiri kerana beliau telah lupa bahawa beliau juga pernah menolak untuk berdebat dalam isu yang hampir sama pada tahun 2005 walaupun cabaran beliau kepada Mat Sabu untuk berdebat isu Bukit Kepong ini lebih untuk kepentingan politik beliau.

Walau apa sekalipun, Rakyat Malaysia berhak untuk mengetahui gambaran yang lengkap tentang sejarah perjuangan Malaya dan Malaysia. Saban hari, rakyat mula mempersoalkan kesahihan fakta sejaran rasmi yang cuba disuapkan ke dalam mulut rakyat selama lebih 50 tahun. Biarpun begitu gambaran ini tidak akan menjadi semakin lengkap dan jelas dengan adanya roadshow-roadshow yang bakal dijalankan oleh Patriot Pemuda UMNO ataupun perdebatan-perdebatan politik yang dicadangkan Khairy Jamaluddin.

Isu berkenaan sejarah perjuangan kemerdekaan, termasuk sumbangan oleh pejuang-pejuang bersayap kiri dan radikal harus dibincang dengan rasional oleh ahli-ahli sejarah dan akademik secara ilmiah, objektif dan rasional melalui pembentangan fakta-fakta sejarah dan saya berharap ahli-ahli kaji sejarah dari dalam dan luar negara dapat berusaha untuk memulihkan sejarah lengkap perjuangan kemerdekaan negara kita antara tahun 1945 hingga 1957.

Menyelusuri Tapak Rumah Pasung Bukit Kepong

kereta berperisai beroda Cadillac Commando V150 buatan Amerika Syarikat. Model ini diguna secara intensif semasa perang Vietnam. Semasa Keadaan Darurat ke-dua (1968-1989), Malaysia mangadakan pembelian secara pukal. Negera kita kekal menjadi salah satu negera yang menpunyai kuantiti kenderaan tersebut yang terbesar di dunia sampai kini. Gambar ini diambil diluar kubu balai pilis muzium Bukit Kepong.

Pemandangan dalaman Cadillac Commando V150. Walaupun strukturnya masih kukul, kesan karat air boleh didapati di sebahagian kecil pemukaan.

Ketika YB Er Teck Hwa melawat Balai Polis Muzium Bukit Kepong, bertepatan dengan ulang tahun PDRM 200 tahun. Bukit Aman mangarahkan balai polis tersebut mengecatkan seluruh dinding kubu supaya menutupi kesan banjir. Balai tersebut cuma mempunyai 5 orang pegawai bertugas.

Dinding kubu masih tertinggal tanda taraf banjir semasa Bencara Johor pada tahun 2006.

Lapangan terletak di tengah-tengah kubu merupakan tapak balai polis asal yang diserang dan dibakar oleh Komunis Melaya pada tahun 1950.

Bilik Mesyuarat muzium yang diserang oleh banjir.

Sarjan Hizizi juga bertugas sebagai pemandu muzium. Beliau menunjukan kepada YB Er Teck Hwa keadaan dalaman muzium selepas bencana.

Pemandangan panorama Balai Polis Muzium Bukit Kepong. Kesan air tertinggal di dinding kubu menunjuk taraf air samasa Bencana Johor 2011.

Daimler Dingo MKII vesi British Malaya jalang dijumpi. Ciri-ciri kenderaan tersebut adalah turet (turret) dengan reka bentuk poligon. Krew kenderaan boleh meninjau keadaaan luar secara komprehensif malalui bukaan diantara dinding turet.

Pemandangan dalaman Daimler Dingo MKII yang terletak di depan Balai Polis Muzium Bukit Kepong. Struktur dalaman yang kalis karat, alat-alat telah disingkirkan, kusyen tempat duduk "gunner" telah hilang.

Model yang sama dipamerkan di "war and peace" exebition di Beltring pada tahun 2005. Kenderaaan yang ditunjukkan dalam gambar ini masih boleh dioperasi. (kredit gambar:Dennis Trowbridge)

Mejelang Keadaan Darurat (Emergency Period) di Persekutuan Tanah Melayu (1948-1960), kendaraan peninjau (reconnaissance vehicle) berperisai ringan Daimler Dingo MKII yang diguna oleh tentera British Malaya. Gambar ini diambil due minggu selepas Bencana Johor 2011. Kenderaan berperisai ringan tersebut dilekatkan didepan Balai Polis Muzium Bukit Kepong. Kenderaan tersebut dibiarkan sepi tanpa perhatian.

Berikut ialah tulisan Ahli Parlimen untuk kawasan Bakri Er Teck Hwa semasa melawat ke Balai Polis Bukit Kepong:

Tragedi Bukit Kepong bukan hanya sekadar membuktikan siapa benar atau siapa salah semata-mata. Peristiwa telah pun berlaku, sejarah telah merekodkan tragedy ini. Lebih daripada itu, Bukit Kepong menuntut perhatian masyarakat betapa tapak warisan sejarah kemerdekaan Negara ini telah dibiarkan sepi dan terbiar tanpa perhatian sesiapa.

Menyelusuri tapak Rumah Pasung Bukit Kepong tersebut kita akan dapat melihat warisan sejarah ini menjadi usang. Sejak dilanda tragedi Banjir Besar tahun 2006, tidak kelihatan tanda-tanda usaha pemuliharaan serius terhadap tapak warisan ini. Bahkan, terdapat perancangan untuk membaikpulih tapak warisan sejarah ini di dalam Rancangan Malaysia Ke-9 (RMK9). Tetapi, entah mengapa perancangan itu telah tidak menjadi kenyataan.

Walaupun saya tidak mempunyai pendidikan yang tinggi, namun saya amat menyedari kepentingan warisan bersejarah Negara kepada tatapan generasi akan datang. Atas keinsafan tersebut maka saya telah mengadakan lawatan ke tapak tesebut dua minggu selepas Bencana Johor 2011 dan membuat pertanyaan menganai isu pembaikpulihan di dalam Sesi Perbahasan di Dewan Rakyat berhubung perkara ini pada bulan Mac. Malah Timbalan Menteri secara sinis mengatakan beliau tidak menyediakan jawapan lisan sambil tertawa. (Rujuk kepada DR 11.03.15 Mukasurat 38 dan DR 11.03.21 Mukasurat 142)

Jawapan bertulis yang diberikan oleh pihak Timbalan Menteri adalah isu ini bukan dibawah tanggungjawab Kementerian Penerangan, Kebudayaan dan Komunikasi sebaliknya merupakan tanggungjawab Kementerian Dalam Negeri. Persoalan, adakah Jabatan Warisan Negara terletak dibawah Kementerian Dalam Negeri?

Dimanakah keseriusan kita mempertahankan khazanah warisan sejarah Negara? Atau kita hanya menjadi jaguh retorik yang menjerit mengalunkan lagu perjuangan hanya untuk kepentingan politik sendiri sahaja? Cukuplah bersandiwara. Jangan jadikan nasib Balai Muzium ini seperti sebiji bola yang boleh ditendang kepada sesiapa sahaja. Tindakan pemuliharaan perlu dilakukan segera.

Jika di Eropah, kawasan-kawasan warisan Sejarah ini akan dipelihara dan dipulihara agar generasi akan datang dapat melihat sendiri monument atau bangunan bersejarah tersebut sama ada untuk membuat kajian ataupun sekadar menziarahi. Malahan, terdapat satu Istana di Cornwall (Tintagel Castle), United Kingdom yang dijaga rapi sebagai tapak warisan sejarah King Arthur walaupun kisah King Arthur ini masih menjadi perdebatan sama ada ia benar-benar berlaku ataupun lipur lara masyarakat.

Di Malaysia, sebuah Negara yang telah mengecapi erti Kemerdekaan selama 54 tahun, aspek pemuliharaan monumen atau tapak bersejarah sering tidak mendapat tempat di hati Pemerintah. Tidak diangkat sebagai tapak warisan Negara. Contoh popular adalah kompleks Penjara Pudu yang telah menjadi mangsa kerakusan kapitalis tanpa pembelaan yang sewajarnya daripada pihak terbabit. Akhirnya kini, Penjara Pudu akan hanya tinggal dalam teks-teks sejarah sahaja.

Pemerintah hari ini dan Kementerian Penerangan, Kebudayaan dan Komunikasi melalui Jabatan Warisan Negara perlu lebih serius dalam memulihara tapak bersejarah Bukit Kepong ini. Sangat menyedihkan dan malang sekali tatkala kita hebat berbahas di laman maya, di kedai kopi mengenai siapa benar atau siapa salah semasa tragedy Bukit Kepong tetapi monument dan segala khazanah bersejarah yang tersimpan di Balai Muzium Bukit Kepong tersebut terus terbiar tanpa pembelaan sewajarnya.

Polemik dan perdebatan siapa benar dan siapa salah ini tidak akan berkesudahan, tetapi nasib Balai Muzium Bukit Kepong ini dan khazanah berharga Kemerdekaan Negara di dalamnya akan terus menjadi mangsa kealpaan dan sikap lalai kita.

Andainya tiada usaha pemuliharaan tapak ini, kemungkinan satu masa nanti anak cucu kita akan hanya mengingati cerita Bukit Kepong melalui penulisan buku ataupun filem Jins Shamsudin sahaja.

Dan apalah yang dapat anak cucu kita nanti untuk melakukan kajian sejarah terhadap peristiwa ini melainkan hanya melalui teks-teks dan gambar-gambar sahaja. Akhirnya, sejarah Negara tidak dapat diperkayakan, yang tidak bersalah tidak dapat diperjuangkan dan Negara kehilangan satu sumber kekayaan sejarah kebangkitan rakyat menentang penjajah Inggeris. Hayati petikan kata-kata ini “Bangsa yang tidak menghargai sejarah sendiri, ia tidak akan menjadi bangsa yang berjaya”.

YB Er Teck Hwa
Ahli Parlimen Bakri

武吉哈逢警署的衰败

美国凱迪拉克蓋集公司（Cadillac Gage）制造的”突击队”V150型（Commando V150）装甲车，此款装甲车在1960年代中旬使用于越战。马来西亚在二次紧急状态（1968年-1989年）时大量采购，目前我国是世界上却其中几个拥有最高数量此类装甲车的国家。照片拍摄于武吉哈逢警署博物馆外。

“突击队”V150型装甲车内部，照片中可见结构还算完整，可是在大水浸泡后部分表面已经开始生锈。

余德华国会议员在巡访武吉哈逢警署时，适逢马来西亚皇家警察部队两百周年庆，武吉安曼总署要求该警署在一周内全面粉刷警署，以遮盖水灾后的水迹，警署内的执勤警员仅有五名。

警署内的墙壁上还保存着2006年南马大水灾时的水位标识。

被马共攻击并焚毁的武吉哈逢警署原址即坐落在堡垒内部。

被大水浸泡过的博物馆讲解室。

希兹兹曹长（Sarjan Hizizi）兼博物馆管理员带领余德华国会议员巡视被水灾肆虐的警局内部。

武吉哈逢警署博物馆全景，由堡垒围墙黄色水迹可见在2011年南马大水灾时的水位。

英属马来亚时代的戴姆勒”顶戈”二型目前非常稀有，其主要特点是改装后的炮塔有多角形铁板组成，以便机组人员可透过铁板见的隙缝对车外进行全方位侦测。

停泊在武吉哈逢警署博物馆前的戴姆勒”顶戈”二型内部，途中可见锈迹斑斑，所有器件已被拆除，炮塔机枪手的座位上的坐垫不翼而飞。

在英国展出的同款型姆勒”顶戈”二型，照片拍摄于2005年，此装甲车至今依旧能够正常运作。拍摄于英国贝尔特灵（Beltring）武器展览会（照片由丹尼斯.荼罗布里特克（Dennis Trowbridge）拍摄）

紧急状态（1948-1960）英军所使用的戴姆勒公司（Daimler）制造的『顶戈』二型（Dingo Mk2）轻型装甲侦查车。照片拍摄于2011年南马二次大水灾后两周，该装甲车置放于武吉哈逢警局博物馆前，车身残破不堪，疏于维修。

民主行动党柔佛州峇吉里区国会议员余德华于2011年9月5日拜访武吉哈逢警署发表了以下文章：

29在武吉哈逢惨剧中的大是大非，逝者如斯夫，该惨剧已成为历史。武吉哈逢如何成为我国独立史中的古迹，引起了社会广泛注意，然而，却无人关切它的破败荒芜。

武吉哈逢警署的衰败，我们看见这段没落的历史。自从2006年大水灾的侵袭至今，不见任何对此古迹的维修工作的展开。尽管在第九大马计划下，此处曾经被列为将被修复的历史古迹，然而，闻楼梯响，不见君下楼。

尽管本人读书不多，可是，对于国家历史古迹对下一代的重要性，我高度重视。因为前述的认知，在南马大水灾后两周，我前往武吉哈逢警署视察，并在三月份的下议院会议中提出修复工作的质询。然而，副部长却对此质询不屑一顾，众人讪笑下，他只表示未准备好口头答复。（参考国会会议记录编号DR15032011第38页及DR21032011第142页）

副部长在后来发出给本人的书面答复中答道，此课题不逮属新闻、文化与通讯部管辖，反之，这是内政部的责任。问题是，国家文物遗产局（Jabatan Warisan Negara）是内政部属下机构吗？

对国家历史古迹的珍宝，我们曾几何时认真看待？又或者，我们宁愿成为诡辩的巨人，尖叫呐喊着斗争之歌，压根儿仅为了个人的政治利益？这些都是虚情假意！别让这个警署博物院当成皮球，任人随意踢弄，修复工作必须即刻展开。

在欧洲国家，如此历史古迹，势必获得妥善修复还原，以让下一代能够亲睹这些纪念性历史建筑，或进行研究，或参观游览。纵使如英国的康沃（Cornwall）)廷塔哲堡（Tintagel Castle）也被当局妥善照料，尽管亚瑟王（King Arthur）依然无法被证实为真有其事或是民间传说。

在马来西亚这个国度，虽然标榜已经独立五十四个年头，执政者却对历史古迹的保护毫不在意，对于国家历史的承传漫不经心。最著名的案例即是富都监狱，在资本主义的贪婪中，有关当局毫无应有的捍卫古迹之心。从今以后，富都监狱仅存在于历史教科书当中。

当今政府及新闻、文化与通讯部，应通过国家文物遗产局严谨看待武吉哈逢的历史古迹。令人感到悲哀的是，我们在虚拟的网络世界、在咖啡店高谈阔论着武吉哈逢惨剧中的谁是谁非，可是，武吉哈逢警署博物馆中的历史珍宝却被丢弃一旁，应采取的行动却裹足不前。

论战及争辩将不会休止，可是，武吉哈逢警署博物院，以及里头有关国家独立抗争史的珍藏，却因为我们疏懒的态度而成为了牺牲品。

如果古迹保护的努力无法落实，也许，有一天我们的子孙将这能通过书本的记述，或是金斯三苏丁（Jins Shamsudin）的电影来回忆武吉哈逢的故事。

如果到时我们的子孙要展开历史研究，可是将会发现只能通过文字和图片来了解历史。最终，国家历史不再可信，tidak bersalah tidak dapat diperjuangkan，从今以后，人民对抗英殖民地的丰富历史，就此消失于我国。常言道：“不珍惜自身历史的民族，毫无前途可言”（Bangsa yang tidak menghargai sejarah sendiri, ia tidak akan menjadi bangsa yang berjaya）。

峇吉里区国会议员
余德华

PM Perlu Jelas Sebab Beliau Bercuti Di Perth Pada 31 Ogos

Adalah amat menggemparkan kita semua apabila dilaporkan bahawa Perdana Menteri Malaysia, Dato’ Seri Najib Tun Razak bercuti di Perth, Australia pada 31 Ogos iaitu Hari Kebangsaan Malaysia. Saya meminta PM untuk memberi penjelasan terhadap perkara ini, iaitu mengapa beliau memilih untuk bercuti di luar negara pada hari Merdeka di mana beliau sepatutnya berada di Malaysia untuk meraihkan hari yang bermakna ini.

Selain itu, sepanjang cuti Hari Kebangsaan dan Hari Raya ini, berlaku peristiwa hitam di mana jurukamera Berita Nasional Malaysia (Bernama) Noramfaizul Mohd Nor, 39 tahun, terkena peluru liar di Somalia pada 2 September 2011 dan meninggal dunia apabila beliau sedang bertugas untuk membuat liputan terhadap bantuan kemanusian anjuran Kelab Putera 1Malaysia dan Badan Amal dan Kebajikan Tenaga Isteri-isteri Menteri (Bakti) ke negara yang bergolak itu. Seorang lagi pemberita TV3, iaitu Aji Saregar Mazlan pula cedera.

Apa yang kesal ialah wakil kerajaan persekutuan yang pertama member komen terhadap perkara ini ialah Timbalan Perdana Menteri Tan Sri Muhyiddin Yassin yang masih berada di Malaysia semasa kejadian ini berlaku. Jejak PM menjadi misteri pada masa itu sehinggalah jenazah Allahyarham Noramfaizul Mohd Nor diterbangkan balik ke pengkalan Tentera Udara Diraja Malaysia (TUDM) di Subang pada 4 September, barulah rakyat Malaysia tahu daripada laporan media aliran utama bahawa PM memendekkan cutinya di Perth untuk pulang menghadiri solat jenazah di Masjid TUDM Subang.

Alangkah sedihnya apabila Noramfaizul mati di perantauan atas nama “1Malaysia” manakala Bapa “1Malaysia” pula pandai menggunakan masa lapangnya untuk bercuti di luar negara semasa peristiwa hitam ini berlaku.

Sebenarnya, Najib sebagai pemimpin utama kerajaan persekutuan hanya memilih untuk menggunakan media sosial bagi menyampaikan mesej Hari Kebangsaannya. Ini berbeza dengan para PM sebelum ini di mana mereka sama ada akan muncul di kaca televisyen untuk menyampaikan ucapan Hari Kebangsaan ataupun menghadiri acara-acara menyambut Hari Kebangsaan di ibu kota.

Justeru itu, berita bahawa PM tiada di dalam negara pada Hari Kebangsaan tersebar luas. Jikalau ini benar, maka Najib telah mencipta satu lagi rekod dunia kerana saya percaya tiada satu pemimpin kerajaan di dunia ini yang memilih untuk bercuti di luar negara pada Hari Kebangsaannya. Ini barangkali kali yang pertama berlaku di Malaysia.

Tepuk dada tanya selera. Saya meminta PM untuk menjelaskan perkara ini. Jangan pula beliau cuba mengelak daripada menjawab soalan ini.

把“Murka”强加在苏丹口中，《前锋报》必须向苏丹道歉

雪州州务大臣卡立采取积极的态度来解决雪州回教局临检百乐镇卫理教会一事是值得大家赞扬的。卡立也表示将会把所有的报告呈交予雪州苏丹殿下，包括前天周五大臣召见宗教局和有关教会代表的会面结果。目前州政府只是等待雪州宗教局完成其调查报告而已。各方在这方面应该保持冷静，尤其是社会各阶层人士不应该理会《马来西亚前锋报》以及国阵政客煽动性的报道和言论。

对比国阵领袖以族群自居的破坏性政纲，民联以开明对话的方式解决宗教之间的摩擦才是马来西亚团结迈向先进国的正确途径。除此以外，我呼吁宗教局执法组也必须经常检讨其作业程序，确保有关作业程序除了没有违反宗教条规意外，也没有侵犯任何人士的基本人权，包括非穆斯林的人权。

苏丹殿下是雪州人民团结的象征，殿下除了是州内伊斯兰的最高领袖之外，也必须维护州内其他族群的合法权益。因此各方不应在这个事件尚未定夺之前多加评论，浑水摸鱼。我对某些政客和部分媒体为了个别的政治隐议程而借题发挥感到遗憾。

尤其是《前锋报》最近在报道雪州苏丹的一则文告很明显地是故意扭曲雪州苏丹的文告，苏丹在针对雪州宗教局临检教会事件回应雪州大臣的文告中并没有使用“Murka”（皇宫用语，生气的意思）这个字眼，但是《前锋报》却硬将这个字眼强加在苏丹口中，企图扭曲圣旨。

对比《前锋报》的污蔑性报道，雪州大臣卡立在经过和苏丹的讨论已经表示宗教司听证小组将针对雪州宗教局临检教会事件，分别召见雪州宗教局和希望社群代表，以拟定报告呈给雪州苏丹。不管这个小组的名称是什么，其背后意义凸显出来的就是雪州政府要解决有关问题的诚意。

反之，由巫统所控制的《前锋报》已经多次捏造新闻，并企图破坏国家的团结，但是却没有受到对付。这次竟然企图扭曲圣旨，实在让人感到震惊。可悲的是，国阵领袖包括雪州马华州议员黄冠文和叶怡华顾左右而言他，无限度地把宗教司听证小组一事放大，甚至要求卡立负荆请罪，却没有勇气批评《前锋报》强硬把“Murka”这个字眼强加在苏丹的口中。

我国是一个多元种族的国家，任何的事情都必须持有包容的态度，但是《前锋报》却企图在宗教以及种族间搞破坏，以达到其背后老板的政治议程。这是令人遗憾和不满的。因此，我要求有关方面立即调查《前锋报》，同时《前锋报》必须马上向雪州苏丹道歉，以平息这个可能引发争议的课题并呼吁有关媒体停止一切破坏国民团结的议程。

Angkara jahat UMNO untuk cuba memisahkan masyarakat Melayu daripada DAP

Ucapan ADUN Kampung Tunku Lau Weng San semasa membahas Enakmen Perbekalan Tambahan (No. 2) 2011 pada 11 Julai 2011 di Shah Alam:

Akhbar Utusan Malaysia menuduh DAP ingin menubuhkan sebuah Negara Kristian di Malaysia. Laporan ini ialah cerita dongeng yang paling mengarut yang belum pernah saya baca sebelum ini.

Jikalau DAP memperjuangkan sebuah negara Kristian, bagaimana dengan ahli-ahli parti tersebut yang bukan beragama Kristian, seperti saya seorang yang beragama Buddha dan YB Kota Alam Shah yang beragama Hindu?

Seterusnya, UMNO terus mengacau ganggu cawangan-cawanagn DAP yang dianggotai oleh orang Melayu. UMNO iri hati dengan pencapaian DAP yang mampu menarik sokongan daripada masyarakat Bumiputera, lalu mereka berjaya menarik keluar seorang pemimpin cawangan di Lembah Kinrara.

UMNO tidak tersangka bahawa keluar seorang pemimpin cawangan Melayu daripada DAP akan menarik lebih ramai orang Melayu yang masuk menyertai DAP di kampung yang sama dan kini cawangan ini beroperasi dengan normal tanpa sebarang gangguan.

The Price of Malaysia's Racism - Slower growth and a drain of talented citizens are only the beginning

By JOHN R. MALOTT

Malaysia's national tourism agency promotes the country as "a bubbling, bustling melting pot of races and religions where Malays, Indians, Chinese and many other ethnic groups live together in peace and harmony." Malaysian Prime Minister Najib Tun Razak echoed this view when he announced his government's theme, One Malaysia. "What makes Malaysia unique," Mr. Najib said, "is the diversity of our peoples. One Malaysia's goal is to preserve and enhance this unity in diversity, which has always been our strength and remains our best hope for the future."

If Mr. Najib is serious about achieving that goal, a long look in the mirror might be in order first. Despite the government's new catchphrase, racial and religious tensions are higher today than when Mr. Najib took office in 2009. Indeed, they are worse than at any time since 1969, when at least 200 people died in racial clashes between the majority Malay and minority Chinese communities. The recent deterioration is due to the troubling fact that the country's leadership is tolerating, and in some cases provoking, ethnic factionalism through words and actions.

For instance, when the Catholic archbishop of Kuala Lumpur invited the prime minister for a Christmas Day open house last December, Hardev Kaur, an aide to Mr. Najib, said Christian crosses would have to be removed. There could be no carols or prayers, so as not to offend the prime minister, who is Muslim. Ms. Kaur later insisted that she "had made it clear that it was a request and not an instruction," as if any Malaysian could say no to a request from the prime minister's office.

Similar examples of insensitivity abound. In September 2009, Minister of Home Affairs Hishammuddin Onn met with protesters who had carried the decapitated head of a cow, a sacred animal in the Hindu religion, to an Indian temple. Mr. Hishammuddin then held a press conference defending their actions. Two months later, Defense Minister Ahmad Zahid Hamidi told Parliament that one reason Malaysia's armed forces are overwhelmingly Malay is that other ethnic groups have a "low spirit of patriotism." Under public pressure, he later apologized.

The leading Malay language newspaper, Utusan Melayu, prints what opposition leader Lim Kit Siang calls a daily staple of falsehoods that stoke racial hatred. Utusan, which is owned by Mr. Najib's political party, has claimed that the opposition would make Malaysia a colony of China and abolish the Malay monarchy. It regularly attacks Chinese Malaysian politicians, and even suggested that one of them, parliamentarian Teresa Kok, should be killed.

View Full Image

Associated Press
Ethnic Indian Malaysians protesting in 2007.

This steady erosion of tolerance is more than a political challenge. It's an economic problem as well.

Once one of the developing world's stars, Malaysia's economy has underperformed for the past decade. To meet its much-vaunted goal of becoming a developed nation by 2020, Malaysia needs to grow by 8% per year during this decade. That level of growth will require major private investment from both domestic and foreign sources, upgraded human skills, and significant economic reform. Worsening racial and religious tensions stand in the way.

Almost 500,000 Malaysians left the country between 2007 and 2009, more than doubling the number of Malaysian professionals who live overseas. It appears that most were skilled ethnic Chinese and Indian Malaysians, tired of being treated as second-class citizens in their own country and denied the opportunity to compete on a level playing field, whether in education, business, or government. Many of these emigrants, as well as the many Malaysian students who study overseas and never return (again, most of whom are ethnic Chinese and Indian), have the business, engineering, and scientific skills that Malaysia needs for its future. They also have the cultural and linguistic savvy to enhance Malaysia's economic ties with Asia's two biggest growing markets, China and India.

Of course, one could argue that discrimination isn't new for these Chinese and Indians. Malaysia's affirmative action policies for its Malay majority—which give them preference in everything from stock allocation to housing discounts—have been in place for decades. So what is driving the ethnic minorities away now?

First, these minorities increasingly feel that they have lost a voice in their own government. The Chinese and Indian political parties in the ruling coalition are supposed to protect the interests of their communities, but over the past few years, they have been neutered. They stand largely silent in the face of the growing racial insults hurled by their Malay political partners. Today over 90% of the civil service, police, military, university lecturers, and overseas diplomatic staff are Malay. Even TalentCorp, the government agency created in 2010 that is supposed to encourage overseas Malaysians to return home, is headed by a Malay, with an all-Malay Board of Trustees.

Second, economic reform and adjustments to the government's affirmative action policies are on hold. Although Mr. Najib held out the hope of change a year ago with his New Economic Model, which promised an "inclusive" affirmative action policy that would be, in Mr. Najib's words, "market friendly, merit-based, transparent and needs-based," he has failed to follow through. This is because of opposition from right-wing militant Malay groups such as Perkasa, which believe that a move towards meritocracy and transparency threatens what they call "Malay rights."

But stalling reform will mean a further loss in competitiveness and slower growth. It also means that the cronyism and no-bid contracts that favor the well-connected will continue. All this sends a discouraging signal to many young Malaysians that no matter how hard they study or work, they will have a hard time getting ahead.

Mr. Najib may not actually believe much of the rhetoric emanating from his party and his government's officers, but he tolerates it because he needs to shore up his Malay base. It's politically convenient at a time when his party faces its most serious opposition challenge in recent memory—and especially when the opposition is challenging the government on ethnic policy and its economic consequences. One young opposition leader, parliamentarian Nurul Izzah Anwar, the daughter of former deputy prime minister Anwar Ibrahim, has proposed a national debate on what she called the alternative visions of Malaysia's future—whether it should be a Malay nation or a Malaysian nation. For that, she earned the wrath of Perkasa; the government suggested her remark was "seditious."

Malaysia's government might find it politically expedient to stir the racial and religious pot, but its opportunism comes with an economic price tag. Its citizens will continue to vote with their feet and take their money and talents with them. And foreign investors, concerned about racial instability and the absence of meaningful economic reform, will continue to look elsewhere to do business.

Mr. Malott was the U.S. Ambassador to Malaysia, 1995-1998.

国阵政府应该豁免本地中文电影20巴仙娱乐税

我在1月20日前往万达镇GSC电影院观赏本地著名贺岁电影《天天好天》。这部电影是一部本地制作的温馨贺岁喜剧，可惜国阵政府口口声声说“一个马来西亚”，但是却无法身体力行，即使在娱乐圈也歧视国产中文电影。

《天天好天》所要带出的讯息是在这个繁忙的社会里，大家因为追求更美好的生活水平而将自己的所有时间献给了工作，也常把工作和金钱都摆在第一，可是大家却忘了其实家人和亲情才是人生中难能可贵的东西。

该片本地著名收费电视台寰宇电视Astro制作。制作班底在北马玻璃市，吉隆坡和吧生谷河流域一带取景。影片中甚至可以看到双峰塔、北马绿油油的稻田等著名地标。制作班底和演员全部都是马来西亚人，可说是一百巴仙马来西亚作品。

内容剧情甚至播放马来西亚各州属的地理位置、雪州双溪龙的红砖公寓、马来西亚美食如Asam Laksa、巴刹还有演员卓卉勤驾驶的第二国产车MyVi轿车。根据该片的官方网站，这部电影的票房已经超过380万令吉，直追本地著名歌星阿牛所导演的《初恋红豆冰》400万令吉的票房。

《天天好天》可能和《初恋红豆冰》面对同样的命运。当局鉴于《初恋红豆冰》的国语对白少过60%，没有资格称为国产电影，因此须征收20巴仙娱乐税。《天天好天》的对白大多以华语、福建话和广东话为主，国语对白也是少过60巴仙，因此我手上的戏院票根显示政府向该片抽取20巴仙（即2令吉20仙）的娱乐税。

既然《初恋红豆冰》已经退税无望，国阵政府应该现在就豁免目前正在热烈上映的中文贺岁片《天天好天》及其他本土中文电影的娱乐税，避免重演《初恋红豆冰》空欢喜一场的无言结局。

大马的国产中文电影虽然刚刚萌芽，但是其制作水平并不逊色于中港台新的中文电影。由于大马特有的多元文化特色，大马的中文电影固然有其本身特色。无论是《初恋红豆冰》、《大日子woohoo》或者是《天天好天》，这些中文电影大多带出浓厚的本土色彩、马来西亚人的生活习惯、以及特有的饮食文化。除了感染力特强之外，这些电影在海外叫好又叫座，肯定能够让外国人更加了解马来西亚。

遗憾的是，与其大力扶助让本土电影工业壮大，展示软实力、开创新领域，国阵政府却大开倒车，以国语对白少过60%而把国产中文电影征收严岢杂税。

行动党在60年代末和民政党的文化大辩论中已经阐明行动党的立场，即政府应该承认所有马来西亚人制作的文化作品为国家文学，而不是把马来文作品列为国家文学。

我呼吁国阵政府此时此刻应该身体力行，尤其是副部长王赛芝曾经承诺将会归还《初恋红豆冰》八十万令吉的娱乐税。既然《初恋红豆冰》退税无望，但是既然王赛芝承诺退税，那么国阵政府就应该实践承诺，归还《天天好天》的娱乐税，而不是继续向该片征税。

Pakatan Rakyat PJU Hari Raya open house a hit among PJ residents

The Hari Raya Aidilfitri open house organized by Pakatan Rakyat Petaling Jaya Utara (PR PJU) with the cooperation of ADUN Kampung Tunku was a hit as more than 1,500 residents of all races thronged the MBPJ Multi-Purpose Hall in Jalan SS3/14, Taman Universiti on Friday 1st October 2010.

The open house received a good response as people of different races and religions attended the event and got to meet the Pakatan Rakyat party leaders who took the opportunity to foster closer ties with their guests.

Visitors to the open house which started at 8 pm were feted with a sumptuous spread of delicious and mouth-watering treats such as fried mee-hoon, ayam rendang, satay ayam, roast lamb, curry puff, roti booom and mooncakes, among others, to reflect the muhibbah spirit.

Read more at here.

Public Forum: "What Does It Mean To Be Malaysian? - Thoughts & Reflections Menjelang Malaysia Day"

The office of Kg Tunku assemblyman Lau Weng San will be organising a public
forum entitled "What Does It Mean To Be Malaysian? - Thoughts & Reflections
Menjelang Malaysia Day".

Venue: Crystal Crown Hotel, 12 Lorong Utara A (Off Jalan Utara), Petaling Jaya
Date: 8 Sept 2010
Time: 8pm

Speakers:
• Hannah Yeoh - State Assemblyperson for Subang Jaya
• Rafizi Ramli - Chief Executive of Selangor Economic Advisory Office
• V. Ganabathirao - Former ISA detainee
• Azmi Sharom - UM law associate professor
• Leon Donald - DAP Sarawak State Committee member
• Tony Pua - MP for Petaling Jaya Utara

All are welcome. Enquiries: 019-2865858.

Please spread the word!

今年国庆如何过？

明天就是国庆8月31日。今年是马来西亚第53个国庆日。我在写这篇文章的时候，思绪非常杂乱，要在思绪杂乱的情况下写出这篇文章不容易。我唯有开一个头，让自己的手指在电脑键盘上飞快地击打，让自己心中的心情能能够轻快地呈现出来。

我的同志张念群两天前成为封面人物。成为封面人物本来是最高兴的，但是在马来西亚，成为《马来前锋报》封面人物肯定不是一件好事。

这几年来，《马来前锋报》一直操弄种族课题，而且似乎操弄得不亦乐乎。种族课题一旦落在《前锋报》编辑记者的手中，肯定是闹得沸沸扬扬。张念群不是一个受害者，更不是最后一个受害者。林吉祥吃《前锋报》的亏吃得多，所以这两年不见《前锋报》拿林吉祥的议题大做文章，反之林冠英从回历新年游行风波、槟城马来小贩问题再到回教堂祈祷称呼首长林冠英的名称，一直成为《前锋报》的眼中钉。

其他吃亏的还包括郭素沁（回教堂祈祷声和内安法令扣留一事）、潘俭伟（土著购屋折扣）以及梁志坚。

马来西亚独立53年，最令人心痛的就是一直没有获得很好处理的族群关系。1970年的新经济政策固然剥夺非土著的许多权益，但是如果政府能够有效率和公平实施，20年之内肯定能够纠正当时的不平等现象。何以新经济政策最终变成持续性的政策？

如今，一小撮极端份子正滥用行政机关、媒体等社会资源煽动种族情绪，破坏国民团结。他们为什么要这么做？难道他们不知道这么做将破坏国民团结，进而导致国家政治不稳定吗？

他们是知道的，但是对他们来说，个人与既得利益者的利益更为重要。对他们来说，这个国家本来就只属于他们而已。其他人都是寄居者和外来者。这是认知上的不同，但是是否大部分的土著和马来社群都会这么认为呢？为什么不认同这种极端思维的土著勇敢站出来讲一句公道话？纳吉身为首相，他又有什么话要说呢？

寄彈者沒現身火箭餐廳，劉永山痴等一個下午

《中国报》報導：郭貞黎

（八打靈再也15日訊）雪州行動黨秘書劉永山挑戰寄子彈給靈北區國會議員潘儉偉者，今午在八打靈再也SS2火箭餐廳會面和辯論，結果痴等了一個下午，仍無人現身。

劉永山也是甘榜東姑區州議員，他于本月13日挑戰寄子彈給潘儉偉人士，今午2時在火箭餐廳會面及辯論。

劉永山今午依時在火箭餐廳等待寄子彈者赴約，唯直至下午3時許，未有人現身。

劉永山說，他對寄彈者沒有赴約感到遺憾，他只希望能與對方辯論。

他說，如果對方不同意或不接受潘儉偉提出的廢除豪華住宅和商業單位7%土著折扣建議，可大方提出討論，無需使用極端的手法表達不滿。

潘儉偉于本月11日下午接獲一個裝有活子彈信封，有關信封是從東甲寄至其位于靈市百樂鎮辦公室，潘儉偉較后在其律師兼泗岩沬區國會議員林立迎陪同下，前往百樂鎮警察局報案。

潘儉偉曾于7月26日在雪州政府2011年財政預算案研討會上，建議雪州政府取消7%的土著購買高檔房屋和商業單位的優惠，引起馬來組織反彈。

雪州巫青團甚至向警方報案要求調查，因此不排除今次的子彈恐嚇事件與發表“廢除土著購屋優惠論”有關，警方過屋后也證實，有關子彈是一枚本地製造的M16型子彈。