Speaker and Westminster Parliamentary Democracy

The 13th Parliamentary sitting will take place on 24th June 2013 and we will witness the first battle between Pakatan Rakyat (PR) and Barisan Nasional (BN) – the selection of Speaker for Dewan Rakyat.

Pakatan Rakyat (PR) has agreed in consensus to name the former Federal Court judge, Datuk Abdul Kadir Sulaiman as the 13th Dewan Rakyat’s Speaker.

According to Datuk Seri Anwar Ibrahim, the nomination of Abdul Kadir was presented by Bandar Tun Razak MP-cum-Selangor Mentri Besar, Tan Sri Khalid Ibrahim on behalf PR on 10th June 2013.

He stated that the notice of the nomination letter was submitted to the Dewan Rakyat’s cleark according to Standing Orders 4(1) of the Dewan.

In a statement, he stated that PR insists that the Dewan Rakyat’s Speaker must be appointed from those who are independent, non-partisan, competent and qualified to serve.

Whereas, BN’s candidate was expected to be the 12th House of Common’s Speaker Tan Sri Pandikar Amin Mulia. He was Sabah State Assembly’s Speaker from 1986 till 1988. He was also UMNO Kota Marudu Divison Head before he was chosen to be the Speaker for Dewan Rakyat.

When he was elected to this position, the resigned from his position as UMNO Kota Marudu Division Head and only retained his position as an UMNO ordinary member.

This is seen as necessary because Westminster Parliamentary Democracy inherited from UK would require the holder of this position to be truly impartial and independent from any influence of any political party.

Even so, in actual fact what Tan Sri Pandikar Amin Mulia did was insufficient to prove his independence and impartiality. This is because in comparison to the countries that practice Westminster’s approach, those who are chosen as Speaker has to resign from their political party. For example, John Bercow, Speaker of the House of Commons in UK Parliament, also Buckingham MP for Conservative Party, has to resign from his party when he was elected to this position. When his predecessor, Michael John Martin (former Labour Party MP) tendered his resignation in 2009, John Bercow stood for the Speaker’s election and won it. He later resigned from the Conservative Party and became the Speaker of House of Commons until now.

On a side note, this could be strange to many Malaysians as John Bercow was an MP from Conservative Party and he got himself elected to be the Speaker of the House of Commons in 2009 when Labour party was the ruling government in UK then. It shows that the UK MPs choose their Speaker based on capability instead of following party line.

I now return to Tan Sri Pandikar Amin Mulia as I have mentioned that his independence has yet to be proven with clarity in that he is still an UMNO member. This, somehow affects his integrity in chairing the Dewan Rakyat’s proceedings.

Not only Tan Sri Pandikar Amin Mulia has yet to retired from his political party, in fact there has yet to be any Speaker at State Assembly level who have declared their resignations from their political parties.

This proves that the political climate in Malaysia still plagued by thick partisan element. Somehow resigning from their political parties is seen as inappropriate because the Speaker may have to rely on the party’s resources to retain his seat and serves voters in his/her constituencies.

By convention, Speaker’s constituency will not be contested by major political party out of respect for the Speaker himself/herself. For example in the 2010 UK General Election, the Labour, Liberal Democratic and Conservative party did not contest at John Bercow’s constituency (which is Buckingham) in the spirit of “The Speaker seeking re-election”.

In fact, this statement will be printed on the ballot paper for voters at the Speaker’s constituency. The Speaker often walks-over but he might face challenges from smaller parties or independent candidates.

This tradition is to ensure that the Speaker is able to carry out his duties with fairness, justice and independent from any influence from political parties. Thus, Pakatan Rakyat’s (PR) proposal to nominate former Federal Court judge Datuk Abdul Kadir Sulaiman as the Speaker of Dewan Rakyat has to be viewed as a noble effort in achieving First World Parliament where the Speaker is truly independent and impartial in chairing parliamentary proceedings.

However, Datuk Abdul Kadir’s chance of winning the this position is slim because BN’s MPs will not vote him. Though I believe that his will open the people’s minds toward the importance of this role.

Former Selangor State Assembly’s Speaker Dato’ Teng Chang Kim’s remarkable track record has proven to the people that this position must not undermined as it was before. A great Speaker will definitely uphold the dignity, role and importance of the House. The House will not be seen as a rubber stamp anymore as the Executives will have to be answerable to the House.

Isn’t this benefit the people more?

Selangor to apply term limit in appointing local councillors

About three years ago, I proposed to the Selangor state government to apply term limit concept in the appointment of councillor in local councils (read here). I believe there are many capable candidates from the local level who can hold positions as councillors. Therefore we shouldn't keep a person in this position for a term too long.

I also propose to the state government that all candidates should be screened by the State Assembly Select Committee on Local Governments (JP-PBT).

I'm glad that the first proposal will now be considered by the state government (read here, here and here)

Speaker dan Demokrasi Berparlimen ala Westminster

Sidang Dewan Rakyat ke-13 yang akan bermula bersidang pada 24 Jun 2013 nanti bakal menyaksi pertarungan pertama antara Pakatan Rakyat (PR) dan Barisan Nasional (BN).

Pakatan Rakyat (PR) sebulat suara bersetuju menamakan mantan Hakim Mahkamah Persekutuan, Datuk Abdul Kadir Sulaiman sebagai Yang Dipertua (Speaker) Dewan Rakyat bagi Parlimen Ketiga Belas.

Menurut Ahli Parlimen Permatang Pauh, Datuk Seri Anwar Ibrahim, penamaan Abdul Kadir itu telah dikemukakan atas nama Ahli Parlimen Bandar Tun Razak merangkap Menteri Besar Negeri Selangor, Tan Sri Khalid Ibrahim sebagai mewakili pendirian PR pada 10 Jun lalu.

Katanya, satu pemberitahu bersurat mengenai penamaan itu telah dikemukakan kepada Setiausaha Dewan Rakyat mengikut kehendak Peraturan-peraturan Majlis Mesyuarat Dewan Rakyat 4(1).

Beliau dalam kenyataan menyatakan, PR bertegas bahawa Yang Dipertua Dewan Rakyat mesti dilantik daripada kalangan mereka yang bebas, berkecuali tanpa parti, berwibawa dan berkelayakan untuk berkhidmat.

Manakala calon BN dijangka ialah Tan Sri Pandikar Amin Mulia, iaitu Speaker Dewan Rakyat Parlimen Ke-12. Beliau pernah menyandang jawatan Speaker untuk Dewan Undangan Negeri (DUN) Sabah pada tahun 1986 hingga 1988. Sebelum dipilih menjadi Speaker Dewan Rakyat, beliau merupakan Ketua Bahagian UMNO Kota Marudu.

Disebabkan beliau dipilih menjadi Speaker Dewan Rakyat pada tahun 2008, beliau meletakkan jawatannya sebagai Ketua Bahagian UMNO Kota Marudu dan hanya mengekalkan jawatannya sebagai ahli biasa UMNO.

Perkara ini dilihat sebagai sesuatu yang perlu kerana tradisi demokrasi berparlimen ala Westminster yang diwarisi daripada British selalu menyaksikan jawatan ini perlu dipegang oleh seorang yang betul-betul bebas daripada pengaruh parti politik.

Biarpun begitu, apa yang dilakukan oleh Tan Sri Pandikar Amin Mulia sebenarnya masih tidak mencukupi untuk membuktikan kebebasannya kerana jika ini dibandingkan dengan praktis negara-negara yang mengamalkan sistem Westminster, mereka yang dipilih menjadi Speaker sebenarnya perlu meletakkan jawatan dan berundur daripada parti politik masing-masing.

Contohnya Speaker untuk House of Commons, Parlimen British, John Bercow. Beliau sebelum ini merupakan Ahli Parlimen bagi kawasan Buckingham dan pernah memegang jawatan penting di dalam Parti Konservatif.

Apabila Speaker sebelumnya, Michael John Martin (seorang Ahli Parlimen dari Parti Buruh sebelum dipilih menjadi Speaker) meletakkan jawatannya pada tahun 2009, John Bercow bertanding sebagai calon dan menang dalam pertandingan ini. Beliau seterusnya berundur daripada Parti Konservatif dan menjadi Speaker House of Commons sehingga sekarang.

Ini mungkin aneh bagi rakyat Malaysia kerana apabila John Bercow, seorang Ahli Parlimen Parti Konservatif mula-mula dipilih menjadi Speaker pada tahun 2009, kerajaan yang memerintah pada masa itu ialah Parti Buruh. Ini menunjukkan kematangan politik yang tinggi di kalangan Ahli Parlimen British di mana mereka memilih mereka yang betul-betul layak untuk menyandang jawatan ini.

Berbalik kepada Tan Sri Pandikar Amin Mulia, sebab saya mengatakan kebebasan beliau masih belum terbukti jelas ialah beliau masih mengekalkan keahliannya dalam parti UMNO. Ini sedikit sebanyak mengugat kewibawaannya dalam mempengerusi persidangan Dewan Rakyat.

Bukan sahaja Tan Sri Pandikar Amin Mulia tidak berundur daripada parti politiknya, malahan belum ada lagi Speaker di peringkat Dewan Undangan Negeri (DUN) yang mengisytiharkan perundurannya daripada parti politiknya.

Ini menunjukkan bahawa bahawa iklim politik di Malaysia masih dibelenggu elemen kepartian yang kental. Melepaskan jawatan dan kedudukan masing-masing dalam parti politik dilihat sebagai sesuatu yang tidak wajar kerana Speaker perlu bergantung kepada sumber-sumber parti untuk mengekalkan kedudukannya sebagai wakil rakyat dan memberi perkhidmatan kepada pengundi di kawasannya.

Tradisi Westminster pula selalu memperlihatkan kawasan Speaker tidak akan dipertandingkan oleh mana-mana parti politik utama sebagai satu penghormatan kepada Speaker. Misalnya bagi kawasan John Bercow, iaitu Buckingham, dalam pilihanraya umum British pada tahun 2010, Parti Buruh, Parti Liberal Demokratik dan Parti Konservatif masing-masing tidak menghantar calon untuk bertanding di kawasan ini atas semangat “The Speaker seeking re-election”, di mana ayat ini akan dicetak dalam kertas undi untuk pengundi di kawasan yang dipertandingi Speaker. Selalunya Speaker akan menang tanpa bertanding tetapi beliau juga mungkin menghadapi cabaran daripada calon-calon parti kecil dan calon bebas.

Tradisi ini bertujuan memastikan Speaker dapat menjalankan tugasnya dengan adil, saksama dan bebas daripada mana-mana pengaruh politik. Justeru itu, cadangan Pakatan Rakyat untuk mencalonkan mantan Hakim Mahkamah Persekutuan, Datuk Abdul Kadir Sulaiman, sebagai Yang Dipertua Dewan Rakyat harus dilihat sebagai satu usaha murni ke arah mencapai Parlimen Dunia Pertama di mana Speakernya betul-betul bebas dan adil dalam mempengerusi persidangan Dewan.

Peluang Datuk Abdul Kadir Sulaiman menang dalam pertarungan jawatan Speaker Dewan Rakyat memang tipis kerana dijangkakan beliau tidak akan mendapat undi daripada Ahli-ahli Parlimen Barisan Nasional. Biarpun begitu, pencalonan beliau sudah pasti akan membuka minda rakyat terhadap kepentingan jawatan ini.

Rekod cemerlang Speaker Dewan Negeri Selangor sebelum ini, Dato’ Teng Chang Khim telah membuktikan kepada rakyat bahawa jawatan ini tidak boleh dipandang remeh seperti pada zaman dahulu lagi. Jikalau Speaker Dewan kuat, maka perjalanan, prestasi malahan martabat Dewan keseluruhannya juga akan dipertingkatkan. Dewan tidak akan dilihat sebagai rubber stamp semata-mata dan pihak Eksekutif perlu sentiasa menjawab kepada Dewan.

Bukankah ini lebih menguntungkan rakyat jelata?

Senarai nama kakitangan pemantau dan kontraktor Majlis Bandaraya Petaling Jaya bagi kerja-kerja kutipan dan pembersihan awam

Untuk mereka yang berminat untuk mengetahui siapa pegawai Majlis Bandaraya Petaling Jaya (MBPJ) yang menguruskan masalah sampah di tempat mereka, ini ialah senarai nama pegawai dan kontraktor yang berkaitan untuk setiap kawasan di MBPJ.

Bagi mereka yang mempunyai sampah kebun atau sampah pukal untuk dibuang, sila hubungi pegawai-pegawai ini untuk bantuan. Jangan buang sampah kebun atau sampah pukal di merata-rata tempat kerana kontraktor MBPJ mungkin tidak akan membersihkan mana-mana sampah yang dibuang merata-rata tempat.

Jangan buang sampah-sampah ini ke dalam tong sampah besar yang khusus untuk sampah domestik kerana ini akan menyukarkan kontraktor kerana mereka perlu mengasingkannya daripada sampah domestik. Ini kerana pihak pengurusan landfill yang khusus untuk sampah domestik berhak menolak sampah-sampah pukal dan kebun.

Lawatan Ke Seminar CPA London: Satu Pengalaman Yang Berguna Untuk Memperkasa Peranaan Dewan Negeri Selangor

I was on a-week-long working trip in London from 4th to 11th March 2012 to attend the 61st Commonwealth Parliamentary Association workshop. Thank you to the then Speaker, Dato' Teng Chang Khim for selecting me to represent Selangor State Legislative Assembly to attend the event. Also attending was former State Assemblyman for Kajang, Sdr Lee Kim Sin, who was also attending an extended workshop on Public Accounts Committee (PAC) until 15th March 2012 in his capacity as its Chairman.

Below is my report and it is supposed to be published in our journal. With the new batch of PR government, I do hope that there will be more budget to publish this journal and the report that follows below:

Saya dengan Ahli Dewan Negeri (ADN) Kajang, YB Lee Kim Sin telah dipilih untuk mewakili Dewan Negeri Selangor (DNS) untuk menghadiri seminar Persatuan Parlimen Komanwel atau Commonwealth Parliamentary Association (CPA) yang ke-61 dan bengkel CPA yang kedua di Westminster, London pada 4 hingga 15 Mac 2012.

Tajuk untuk seminar CPA ke-61 ini adalah berkenaan dengan pentadbiran dan praktis parlimen ala-Westminster sementara tajuk untuk bengkel CPA yang kedua pula mengenai tugas dan peranan yang dimainkan oleh Jawatankuasa Kira-kira Wang Awam atau Public Accounts Committee (PAC).

Seminar CPA ini bertujuan untuk memberi pendedahan seluas-luasnya kepada wakil-wakil rakyat dipilih penggal pertama dari negara-negara Komanwel yang mewarisi sistem pentadbiran demokrasi berparlimen ala-Westminster. Walaupun begitu, terdapat juga beberapa wakil rakyat daripada negara bukan Komanwel seperti Oman yang difahamkan akan menerap prinsip-prinsip Westminster dalam pentadbiran parlimen mereka.

Seminar ini berlangsung selama lima hari berturut-turut di Portcullis House, iaitu sebuah bangunan pejabat yang terletak di hadapan bangunan Parlimen United Kingdom (UK) di Westminster. Bangunan ini digunakan sebagai tempat Ahli-ahli Parlimen UK bertemu dengan rakyat dan tempat pendengaran terbuka.

Seminar ini bermula setiap hari dengan dua sessi pada sebelah pagi dan dua hingga tiga sessi pada sebelah petang di mana sessi yang ketiga biasanya ialah perbincangan secara tidak formal yang akan berlangsung di luar Portcullis House, iaitu di kediaman rasmi Perdana Menteri UK (No. 10, Downing Street, London), kediaman rasmi Setiausaha House of Commons dan juga pejabat Tuan Speaker House of Commons.

Hari pertama seminar ini bermula dengan pengenalan kepada fungsi dan proses perundangan Parlimen UK. Setiap peserta diberitahu dengan terperinci cara Parlimen UK menggubal undang-undang. Kami terpegun dengan peringkat-peringkat yang perlu dilalui oleh Parlimen UK dalam proses penggubalan ini. Kami juga difahamkan bahawa Ahli-ahli Parlimen UK mempunyai kemampuan untuk menggubal undang-undang persendirian (Private Members Bills) dengan sokongan yang begitu meluas diberi kepada para Ahli Parlimen melalui seorang lagi Setiausaha Dewan yang ditugaskan untuk membantu Ahli Parlimen bagi melaksanakan fungsi ini.

Perwakilan juga diberi penerangan tentang peranan yang dimainkan oleh seorang Ahli Parlimen di UK dan peranan yang dimainkan oleh pembangkang. Kami difahamkan setiap Ahli Parlimen UK diperuntukkan tiga orang pembantu sama ada untuk membantu beliau dalam tugas-tugas di kawasannya ataupun di bangunan Parlimen.

Seminar ini diteruskan pada hari kedua dengan lebih banyak perbincangan terhadap fungsi “Kamar Kedua”(Second Chamber) iaitu House of Lords di UK (Dewan Negara di Malaysia) dan interaksi antara Kamar Pertama (House of Commons di UK dan Dewan Rakyat di Malaysia) dan Kamar Kedua, disiplin parti di dalam Parlimen dan sistem jawatankuasa. Kami juga dijemput untuk menyaksi secara langsung sessi soal-jawab di Parlimen UK. Pembaharuan telah bermula di Parlimen UK di mana sebahagian ahli House of Lords Parlimen UK kini dipilih melalui pilihanraya dan bukan dilantik lagi.

Seminar hari yang ketiga pula ditumpukan kepada peranan Parlimen UK dan memantau dan menyemak kerajaan UK di mana kami diberi penerangan terhadap pelbagai cara dan taktik untuk Parlimen UK menjalankan tugas ini melalui Prime Minister’s Question Time, peranan media dalam membuat liputan terhadap persidangan parlimen dan siaran langsung sidang parlimen. Selain itu, kami juga terpesona dengan konsep “Leader of the House” di mana beliau berfungsi sebagai jambatan antara ahli-ahli backbenchers dengan kerajaan dan beliau merupakan salah seorang daripada anggota kabinet.

Seminar hari keempat lebih bertumpukan hubungan antara Parlimen dengan NGO, peranaan wanita dalam perjalanan parlimen serta tugas dan tanggungjawab Tuan Speaker. Kami juga diberi peluang untuk berbincang secara mendalam tentang Jawatankuasa Hak dan Kebebasan Parlimen UK (Standards and Privileges Committee).

Seminar hari terakhir pula ialah lawatan ke kawasan Ahli-ahlli Parlimen tertentu sama ada dari Parti Konservatif, Parti Buruh atau Parti Liberal Demokratik. YB Lee Kim Sin telah dipilih untuk melawat kawasan yang bernama “Mitcham and Morden” di kawasan London di mana Ahli Parlimennya ialah Ms Siobhain McDonagh daripada Parti Buruh dan lebih satu pertiga daripada pengundi-pengundinya ialah orang bukan putih.

Saya pula telah dipilih untuk menyertai lawatan ke kawasan parlimen Colchester yang merupakan sebuah pekan yang terletak kira-kira 60 batu dari metropolitan London. Kawasan ini diwakili oleh Sir Bob Russell, iaitu Ahli Parlimen Parti Liberal Demokratik. Saya berasa gembira kerana saya berpeluang untuk bertemu dengan Datuk Bandar Majlis Daerah Colchester (Colchester Borough Council), Puan Helen Chuah, yang berasal dari Pulau Pinang, Malaysia tetapi telah berhijrah ke UK pada tahun 1970 dan menjadi warga negara UK.

Secara ringkasnya, lawatan ini adalah sangat berguna dan bermakna untuk semua wakil rakyat di Malaysia dan Selangor khususnys apabila Dewan Negeri Selangor berusaha untuk menjadi sebuah Dewan bertaraf dunia pertama. Kami terpesona dengan begitu banyak konsep-konsep baru dalam pentadbiran Dewana dan kami bangga kerana beberapa usaha untuk memperkasa peranan Dewan Negeri Selangor telahpun bermula dalam penggal ini dan kami berharap usaha-usaha murni ini akan dapat diteruskan.

Lau Weng San

ADN Kampung Tunku

先帮自己，其他人才能够帮你。

今天翻开中文报章地方版，读到一对男女通过议员开记者会，揭发他们在一宗产业买卖被欺骗的事件。记者会上，两位不敢以真名示人，其中一位更戴上墨镜遮住双眼，不让读者认出样子。

结果刊登出来的新闻，出现的不是X先生、Y女士、Z小姐，就是打上格子的新闻图图片。有时这是当事人要求媒体这么做，有时候是媒体的编辑为了避免惹上官司，才把新闻图片打格子。我曾经遇到一宗案件，当事人连岁数也不愿意透露。

报馆编辑这么做有时也是逼于无奈。试想想，如果当事人连向世人透露真面目、真身份的勇气都没有，你怎么可能奢望媒体或这么做？

这类的记者会数年前我曾经办过。有时一些缺乏耐心的媒体工作者会向当事人稍微发脾气：“安娣，如果你要揭发这个事件，如果你认为你没有得到公平的待遇，那么你应该理直气壮，勇敢地站出来啊，而不是继续害怕。如果你怕，那么你开记者会干嘛？”

坦白说，虽然记者不是向我说这番话，但是我听了总有一种不好的感觉，似乎自己被骗了，也因此浪费媒体工作者的时间和资源。

因此，如果你被欺骗，但是不敢以真姓名、真身份上报。请你还是不要通过议员开记者会。如果你连站出来的勇气都没有，请你不要奢望其他人能够帮你。先帮自己，其他人才能够帮你。

2013年甘榜东姑州选区双亲节晚宴

民主行动党甘榜东姑州议员刘永山服务中心于本月29日（周六）晚上7时正，假双溪威新村华小冷气大礼堂将进行“双亲节孝晚宴”。

此晚宴是由八打灵再也双溪威村委会和甘榜东姑州议员服务中心及八打灵再也市议员张文强联合主办。

为了提倡孝亲敬老文化以及借此机会再次感恩父母的养育之恩，我们邀请居住在甘榜东姑州选区（八打灵再也东南亚花园、百乐花园、联成花园、SS1甘榜东姑、SS3或双溪威新村）的65岁或以上的长者参与晚宴。

有兴趣者敬请前往甘榜东姑州议员刘永山服务中心登记（联络号码03-79544724）或向双溪威新村村委会登记（村长陈有才012 – 3910538 ），以索取免费餐卷。

现场也提供清真食物和素食。穆斯林或素食者必须事前向主办单位表明须准备清真食物或素食。

正所谓树欲静而风不止，子欲养而亲不在。主办单位亦很欢迎身为孩子的您前来为父母登记。凡65岁以下之甘榜东姑选民可购买40零吉餐卷，以陪同长者出席。敬请踊跃登记参与，谢谢。

PJ reps seek approval for auxiliary cops

From Free Malaysia Today, by Alyaa Azhar, June 13, 2013

PETALING JAYA: Three state assemblymen from Petaling Jaya have urged the Inspector-General of Police and the Home Minister to approve the city’s application to employ auxiliary policemen.

Damansara Utama’s Yeo Bee Yin, Kampung Tunku’s Lau Weng San and Bukit Gasing’s Rajiv Rishyakaran said the authorities had shown reluctance to do so despite knowing that Petaling Jaya was suffering both a shortage of policemen and a rising crime rate.

According to Yeo, the Petaling Jaya City Council submitted its first application to the IGP in February 2009 but received a rejection letter only in March 2010.

“It took a year for the then IGP to reply,” she said.

“Since we re-applied in June 2012, we may get a reply soon. We urge the current IGP to approve the application.”

Petaling Jaya currently has one policeman for every 470 residents whereas Interpol guidelines recommend one for every 250 residents.

Yeo said she was not satisfied with the March 2010 rejection letter, in which the former IGP said there would be a conflict of duties between the Royal Malaysian Police and the proposed auxiliary force.

“They should have explained to us in detail the reasons why they rejected the proposal,” she said.

Lau said the crime rate in Petaling Jaya was worrying enough to merit serious attention to the proposal. 

“Break-ins and robberies are ever on the rise,” he said.

He disclosed that the Selangor government had set aside RM4.3 million to kick-start the auxiliary policing programme.

“We just need to get the IGP and Home Ministry’s approval,” he said.

“We will provide the salaries, equipment and uniforms.

“There is no politics in this. We just want to help the police get the job done. We want to relieve them of some burden.”

Rajiv accused the IGP and Home Minister of applying a double standard in rejecting Petaling Jaya’s application, noting that they had readily approved an auxiliary police force for Kota Iskandar, Johor.

“This is an insult to PJ residents,” he said.

“Kota Iskandar residents have adequate police officers. Yet they also have auxiliary policemen. Why the double standard? Why are they depriving PJ residents of safer streets?”

PJ council and assemblyman want auxiliary police team

From The Star Metro

THREE Petaling Jaya asssemblyman want the Petaling Jaya City Council’s (MBPJ) request to set up its own auxiliary police team approved.

Damansara Utama assemblyman Yeo Bee Yin, Bukit Gasing assemblyman Rajiv Rishyakaran and Kampung Tunku assemblyman Lau Weng San said there was a pressing need for extra police personnel.

They claim it was necessary based on public perception on the crime rate. They added that it was also the wish of residents to see more police patrolling the streets.

Yeo said that based on international guidelines, an additional 2,480 police officers were needed to patrol Petaling Jaya.

“The ratio should be one policeman to 250 residents.

“However, we have only one policeman to 470 residents. This is based on 2012 statistics,” she said.

She added that the city had only 1,323 police personnel to safeguard 620,000 residents.

Yeo said the council first applied for auxiliary police status in February 2009.

In March 2010, MBPJ received a letter from the Selangor Police Chief’s office rejecting the request.

In the letter, it was stated there would be an overlap of duties between the regular police force and the auxiliary police.

However, Yeo highlighted that under the Police Act 1967, Part 97, paragraphs 47 to 50, auxiliary teams were allowed.

Rajiv said the council had allocated RM4.3mil to set it up in 2010.

“We are willing to pay their salaries and handle all other matters related to the auxiliary police officers.

“We hope our appeal will be looked into,” he said.

Lau highlighted the urgency by citing a recent crime which took place in Cheras.

“A Chinese daily had reported that 10 men robbed 70 patrons in a restaurant,’’ he said.

禁止电单车驶入城市是一项不明智、不公平做法，亦对骑士有歧视性

警察总长丹斯里卡立阿布巴卡建议禁止电单车驶入特定的列为“安全区”的城市市区是极端、不明智以及对所有电单车骑士有欠公平。

实际上，此建议对于电单车骑士来说是附有歧视性的。

身为一名电单车骑士，我极力反对上述建议，因为我认为这不能解决街头罪案的发生。

上述建议仿佛告诉我们马来西亚皇家警察无法打击罪案，致使他们认为有需要禁止电单车驶入城市。假设这在逻辑上是能够接受的，那么请问为何警察不禁止也能被滥用干案的武器，如巴冷刀、刀子？

这项不明智的建议将影响一些位于城市内的服务单位，例如快递服务、运输服务以及邮寄服务。请问在电单车无法进入市区的情况下，传递公司要如何把信函、文件以及快递物品准时送入位于“安全区”内的地址？

这项不公平的建议也必定影响低收入者以及打工人士的收入来源。他们被迫依靠小型交通工具如电单车往返工作地点，因为电单车是一个便宜、精明和高效力的交通工具。当打工族不能驾驶电单车，同时又不能依靠现有不完整的公共交通系统，那么他们的生活将陷入困境。

上述建议对于电单车骑士亦附有歧视性。当尚有其它方案能解决问题的时候，为何电单车一族须要被责怪？例如，政府应该在城市内建造更多的电单车车道，以便把行人与电单车骑士隔开。这岂不是更有效，又能发挥减少街头罪案发生的作用吗？

实际上，建造更多的电单车车道把行人与电单车骑士隔开，也能够减少电单车骑士的意外死亡率。

卡立阿布巴卡也提起关于几个外国的城市实行禁止电单车的例子，当中的问题是，上述禁令的执行是否有与我国所面对的问题相同？若有，那么总警长应该列出是哪些城市。第二要思考的问题是，禁止电单车驶入城市是否能够有效发挥减少街头罪案的发生呢？

也许卡立阿布巴卡在与其它相关政府单位在进一步考量与执行之前，须针对上述建议给予更加深入的解释。若不，其将招致更多的电单车一族的批评。

Abdul Rahman Dahlan should stop giving excuses on local government elections

Comment from Minister of Urban Wellbeing, Housing and Local Government, Abdul Rahman Dahlan last week that local government elections is not the only solution to improve the performance of local governments is a regressive statement that reflects the lack of commitment of Najib Razak’s BN-led government to bring transformation. 

He has failed to understand one of the many basic concepts of democracy – “no taxation without representation”. 

Although I acknowledge that local government elections will not resolve the problems that local governments are facing in the blink of an eye, it is a democratization process that is very important for Malaysians as this is where the voters are given an opportunity to choose and vote for their representatives at the local level. 

By continue to support the current appointment system, Abdul Rahman Dahlan’s statement also seems to suggest that he is still believing that “government knows all” although that is an outdated concept. 

There is no doubt that the government could set stricter terms and conditions in the selection of councillors, head of local councils or Mayors but at the end of the day, it is the people, not the political masters, who have to decide who is the best person to represent them at the local level. Moreover, local government elections have been held before in Malaysia. 

Without local government elections, Malaya would not have achieved its independence in 1957. In 1970, the Royal Commission of Inquiry In the Running of Local Governments led by the late Tan Sri Athi Nahappan recommended to the Federal Government to revive local government elections and not by appointment. The Commission also mentioned that “democracy with efficiency is always more desirable and better than efficiency without democracy”. 

This means, the Commission had as early as 1970 expected that there will be parties objecting the revival of local government elections using the same reason as presented by Abdul Rahman Dahlan. Thus the Commission emphasized that democracy with efficiency is always more desirable and better than efficiency without democracy. That further highlights the importance of democracy in the running of local governments. In addition, Malaysians are much more mature politically in which they do not vote their representative according to race or religion. The fact is clear that in GE13, there were Indian DAP candidates received support from Chinese voters and Chinese DAP candidates received supports from Malay voters. 

The same goes for a candidate who is Malay, from PAS and won at non-Malay areas. We should not forget the fact that there are more and more non-Chinese voted at urban areas nowadays, as well as there are also Indian and Chinese voters voting in rural areas. Voters demographic in Malaysia is becoming more and more homogeneous. 

Abdul Rahman Dahlan also took the overseas’ low turnout rate as an excuse that local government election will not necessarily include all of the people nationwide. This comparison is not made on the same basis because the countries quoted, such as United Kingdoms, New Zealand and the Netherlands are countries with mature democracy. People from these countries are becoming more and more disillusioned with partisan politics. Not only the local government election turnout rate are low but even the turnout rate of their general elections are also not encouraging. 

Thus, I hope Abdul Rahman Dahlan will stop giving lousy excuses on this matter. The more he flip-flops, the more voters will feel the insincerity of BN in their transformation program.

Pilihanraya Kerajaan Tempatan – Abdul Rahman Dahlan jangan bertolak dalih

Kenyataan Menteri Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan, Abdul Rahman Dahlan bahawa pelaksanaan pilihan raya peringkat kerajaan tempatan bukan satu-satunya jalan penyelesaian untuk meningkatkan prestasi pihak berkuasa kerajaan tempatan merupakan satu kenyataan regresif yang mencerminkan kekurangan komitment kerajaan BN pimpinan Najib Razak untuk melaksanakan transformasi. 

Abdul Rahman Dahlan gagal memahami konsep “tiada percukaian tanpa perwakilan” atau “no taxation without representation” dalam sebuah masyarakat yang mengamal prinsip demokrasi. 

Memang saya mengakui pilihanraya kerajaan tempatan tidak akan menyelesaikan masalah kerajaan tempatan dalam masa sekelip mata. Walaupun begitu, ianya ialah satu proses pendemokrasian yang sangat penting buat rakyat Malaysia di mana rakyat akan diberi peluang untuk memillih wakil rakyat mereka di peringkat kerajaan tempatan. 

Kenyataan Abdul Rahman Dahlan seolah-olah menunjukan bahawa beliau masih percaya “kerajaan mengetahui segala-galanya” atau “government knows all” biarpun ianya sudah ketinggalan zaman pada masa sekarang. 

Kerajaan boleh menetapkan syarat-syarat yang lebih ketat supaya ahli majlis atau YDP kerajaan tempatan mempunyai kelayakan yang lebih tinggi tetapi akhirnya rakyat yang akan menentukan siapa yang lebih layak untuk mewakili mereka di peringkat kerajaan tempatan dan bukannya ketua-ketua politik. 

Lebih-lebih lagi, pilihanraya kerajaan tempatan merupakan sesuatu yang pernah berjalan di Malaysia dan ianya merupakan salah satu asas kepada kemerdekaan Malaya pada tahun 1957. 

Suruhanjaya Siasatan DiRaja Mengenai Perjalanan Kerajaan-kerajaan Tempatan pada tahun 1970 yang diketuai mendiang Tan Sri Athi Nahappan telah mencadangkan agar kerajaan memulihkan pemilihan ahli-ahli majlis kerajaan tempatan melalui pilihanraya dan bukan melalui perlantikan. 

Suruhanjaya tersebut juga mengatakan bahawa “democracy with efficiency is always more desirable and better than efficiency without democracy”. Ini bermaksud Suruhanjaya ini seawal tahun 1970 telahpun menjangkakan terdapat pihak yang akan membantah pemulihan pilihanraya kerajaan tempatan dengan alasan yang dibentangkan oleh Abdul Rahman Dahlan, lalu Suruhanjaya ini menegaskan bahawa demokrasi dengan kecekapan selalunya lebih baik daripada kecekapan yang tiada demokrasi, sekaligus menggariskan kepentingan demokrasi dalam perjalanan kerajaan tempatan. 

Lagipun, rakyat Malaysia sudah semakin matang dari segi politik di mana mereka tidak lagi memilih wakil rakyat mengikut kaum dan agama. Hakikat ini jelas dalam PRU13 ini di mana terdapat calon DAP berketurunan India mendapat sokongan daripada masyarakat Cina dan calon berketurunan Cina mendapat sokongan di kawasan Melayu. 

Begitu juga dengan calon berketurunan Melayu dari Pas menang di kawasan masyarakat bukan Melayu. Kita juga tidak harus lupa fakta bahawa terdapat ramai pengundi bukan Cina yang mengundi di kawasan bandar manakala terdapat juga kawasan kaum India dan Cina di luar bandar. Demografi penduduk-penduduk sekarang telah menjadi semakin homogenius. 

Abdul Rahman Dahlan juga mengambil peratusan mengundi yang rendah di luar Negara sebagai alasan bahawa pilihanraya kerajaan tempatan tidak semestinya melibatkan seluruh rakyat. Perbandingan ini tidak dibuat atas tolok yang seimbang kerana negara-negara yang diambil beliau sebagai contoh ini seperti United Kingdom, New Zealand dan Belanda merupakan negara-negara yang mempunyai tahap kematangan demokrasi yang tinggi dan rakyat negara-negara ini sudah kehilangan keyakinan terhadap politik partisan. Bukan sahaja peratusan mengundi untuk pilihanraya kerajaan tempatannya rendah, malahan peratusan mengundi untuk pilihanraya umum di negara-negara ini tidak begitu memberangsangkan. 

Justeru itu, saya berharap Abdul Rahman Dahlan berhenti memberi alasan yang tidak munasabah dalam soal ini. Semakin banyak beliau bertolak dalih, semakin ramai pengundi yang berasa BN kurang ikhlas dalam program transformasinya.

Larangan motosikal masuk bandar tidak masuk akal, tidak adil dan diskriminasi terhadap golongan penunggang motosikal

Cadangan Ketua Polis Negara Tan Sri Khalid Abu Bakar untuk malarang kemasukan motosikal ke sesetengah zon di bandar-bandar besar yang akan dikategori sebagai “zon selamat” ialah satu cadangan drastik yang tidak masuk akal dan tidak adil kepada para penunggang motosikal. Malahan cadangan ini juga satu cadangan yang bersifat diskriminasi terhadap penunggang-penunggang motosikal di Malaysia. 

Sebagai seorang penunggang motosikal, saya akan menentang dasar ini habis-habisan bukan kerana ianya dasar yang tidak masuk akal, tidak adil dan diskriminasi, malahan saya berpendapat ianya langsung tidak menyelesaikan masalah jenayah jalanan (street crime).

Cadangan ini adalah tidak masuk akal seolah-olah pihak Polis DiRaja Malaysia (PDRM) gagal membanteras kegiatan jenayah sehingga mereka perlu melarang kemasukan motosikal ke dalam kawasan bandar. Jika logik ini boleh diterima, mengapakah polis tidak melarang penggunaan senjata-senjata seperti parang, pisau yang juga boleh disalahguna untuk kegiatan jenayah? 

Cadangan ini tidak masuk akal kerana ianya akan menjejas sesetengah sektor perkhidmatan di pusat-pusat bandar seperti perkhidmatan kourier, perkhidmatan penyampaian (delivery services) dan perkhidmatan pos. Bagaimana surat, dokumen dan barang-barang kourier yang dikirim ke alamat-alamat di dalam “zon selamat” dapat dihantar tepat pada masanya tanpa menggunakan motosikal? 

Cadangan ini tidak adil kerana ianya pasti akan menjejas sumber pendapatan golongan berpendapatan rendah dan golongan pekerja. Mereka terpaksa bergantung kepada kenderaan kecil seperti motosikal untuk berulang-alik antara rumah dengan tempat kerja kerana motosikal menawarkan cara pengangkutan yang murah, cekap dan efisyen lebih-lebih lagi kehidupan golongan pekerja semakin terhimpit dengan kos kehidupan yang meningkat dan gaji yang rendah. Ini bertambah teruk apabila golongan pekerja tidak boleh bergantung kepada pengangkutan awam di Malaysia yang masih berada di takuk lama. 

Cadangan ini juga ialah satu bentuk diskriminasi terhadap penunggang motosikal. Mengapakah golongan penunggang motosikal perlu dipersalahkan sedangkan terdapat cara-cara lain untuk menyelesaikan masalah ini? Misalannya, kerajaan harus membina lebih banyak lorong motosikal di kawasan bandar agar pejalan-pejalan kaki dapat dipisahkan daripada laluan motosikal. Bukankah cara ini jauh lebih efektif dan berkesan dalam mengurangkan jenayah jalanan? 

Malahan lebih banyak lorong motosikal perlu dibina untuk memisahkan penunggang-penunggang motosikal daripada pengguna-pengguna jalan raya yang lain demi mengurangkan kadar maut penunggang motosikal. 

Apabila Tan Sri Khalid Abu Bakar menyebut tentang adanya beberapa bandar di luar Negara yang melarang kemasukan motosikal ke dalam kawasan bandar, soalan timbul sama ada larangan ini dikeluarkan atas alasan yang sama? Kalan ada, beliau harus namakan bandar-bandar ini. Jika ya, soalan yang kedua ialah adakah ianya berkesan dalam mengurangkan jenayah jalanan? 

Barangkali Tan Sri Khalid Abu Bakar perlu memberi penjelasan yang lebih mendalam tentang cadangan ini sebelum beliau membawanya untuk pertimbangan dan pelaksanaan selanjutnya oleh agensi-agensi kerajaan yang lain. Jika tidak, ianya hanya akan mengundang lebih banyak kritikan daripada kaum penunggang motosikal. Lau Weng San

Banning motorcycle from entering city is irrational, unjust and discriminatory towards motorcyclist.

Inspector General Tan Sri Khalid Abu Bakar’s proposal to ban motorcycles from entering a particular part of cities which will be categorized as “safe zone” is a drastic proposal that is irrational and unjust to motorcyclist. In fact, this proposal is discriminatory towards motorcyclists in Malaysia.

As a motorcyclist myself, I am against this proposal definitely not only because it is irrational, unjust and discriminatory, I also opine that it doesn’t help in reducing street crime.

It is an irrational and unreasonable proposal as though Polis DiRaja Malaysia (PDRM) has failed to combat criminal activities and has reached a point to even ban motorcycles from entering the city. If this is an acceptable logic, the police should have forbidden the usage of weaponry like parang and knife which can be misused for criminal activities.

This proposal is irrational and unreasonable, as it will affect part of the service sector in the cities such as courier service, delivery services and postal services. How then will the letters, documents and courier items be delivered on time to addresses in “safe zone” without motorcycles?

This is an unjust proposal because it will affect the lower range income earners and workforce. They have to rely on lightweight vehicles like motorcycle for transportation purpose from home to work and vice versa every day. This is due to the fact that motorcycle remains a relatively cheaper, competent and efficient mode of transportation for the lower range income earners who are living from hand to mouth and has been pressured by the rising cost of living. This proposal further aggravates the fact when this workforce is not able to depend on Malaysia’s public transport that is at its old notch.

Also, this proposal is a form of discrimination towards motorcyclists. Why do the motorcyclists have to be blamed whereas there are alternative measures that could solve this issue? For example, the government has to build more motorcycle lanes in cities so that pedestrians can be separated from motorcycles. Wouldn’t this be more effective and efficient in reducing street crimes?

In fact, many more motorcycle lanes have to be built to separate motorcyclist from other road users to reduce motorcyclists death toll.

When Tan Sri Khalid Abu Bakar mentioned that there are a few cities in other countries that ban motorcycles entrance into the city, a question in mind appeared. Whether this ban is meant for the same purpose? If yes, he has to provide the name of these cities. The second question that has to be answered in affirmative is whether such measure is efficient in reducing street crimes?

Perhaps, Tan Sri Khalid Abu Bakar has to provide a detailed explanation about the proposal before he proceeds with deliberation and further implementation by other government agencies. If not, it will only invite further criticisms from motorcyclists. Lau Weng San

Zulkifli Noordin made a comparison of a badminton match and reflects his ignorance on unfairness of Malaysia’s electoral system

Utusan Malaysia published an article that was produced by Vice president of PertubuhanPribumi Malaysia (PERKASA) ZulkifliNoordin yesterday. The article entitled “GE13 popular vote myth” refuted Pakatan Rakyat (PR)’s claim of unfairness on the “first-past-the-post” system under the BarisanNasional (BN)’s administration. 

His article was written as below and I quote: 

“Bayangkan dalam pertandingan akhir badminton Piala All-Malaysia di mana Datuk Seri Najib Tun Razak menentang Anwar, keputusannya seperti berikut:  

1. Set 1 - Najib 21 Anwar 19; 

2. Set 2 - Anwar 21 Najib 03; 

3. Set 3 - Najib 21 Anwar 19.  

Apabila pengadil mengumumkan Najib menang dengan 2-1, Anwar tiba-tiba bangkit melalak mendakwa dia patut menang kerana mendapat 59 poin atau 57% daripada jumlah keseluruhan point pertandingan (sebanyak 104); sedangkan Najib hanya mendapat 45 point atau 43% daripada keseluruhan point pertandingan!” 

This article reflects Zulkifli Noordin’s ignorance of Malaysia’s unfair political system that is dying under BN’s administration for more than 50 years. 

I am shocked because Zulkifli Noordin dared to use a badminton match as a yardstick for comparison. It is undeniable that, that is the badminton competition regulation. The question remains if Zulkifli Noordin realizes the umpire has to be just and fair. Does he realise that both parties who are competing in the badminton match are playing on an level playing field? 

Malaysia’s electoral system has lost both important aspects to maintain irs independence and fairness. It is true that Malaysia adopted the “first-past-the-post” system as United Kingdom. However, the main problem is the redelineation exercise resulting in vast difference in terms of sizes among various parliamentary seat. 

The Election Commission (EC) gave various reasons for this. Amongst the reasons, rural seats are drawn up with smaller scale to facilitate their representatives in providing better services to rural area citizens. The reality remains that some other rural seats are drawn up bigger in terms of its size. For example, Hulu Selangor parliamentary seat has more than 80,000 voters while Sabak Bernam and Tanjung Karang are just half of it, even although these seats are located in rural area. 

Furthermore, PR was not allowed a just and fair access to mainstream media especially print media, English and Bahasa Malaysia language television and radio stations. This is one of the biggest obstacles for PR to present its manifesto to rural area people who mostly, depended on mainstream media to receive information on election. 

How can an unjust and biased situation like this being taken in comparison to a badminton match that has more just and fair regulations? Perhaps, Zulkifli Noordin has his answer. In fact, majority Malaysians rejected BN in administering Malaysia with only 47% of popular votes whereas 51% voters chose PR.

以羽球赛作比较，凸显祖基菲里诺丁对马来西亚选举制度不公平地方的无知

祖基菲里诺丁于5月27日通过《马来西亚前锋报》刊登了一则题为“第13届大选多数票神话”文章。

他以羽球比赛反驳民联指控国阵在选举制度不公之下以“简单多数议席”执政。

以下是我摘录他文章的内容段落：

“在马来西亚全羽决赛当中，请想像拿督斯里纳吉对垒安华的成绩：

1. 第一局 – 纳吉 21 安华 19;

2. 第二局 – 安华 21 纳吉 03;

3. 第三局 –纳吉 21 安华 19.

当裁判宣布纳吉是以2比1取胜，安华突然控诉说应该是他获胜，因为他获得59分或57%（总共是104分）；虽然纳吉在全场的比赛分数仅获45分或43%！”

此文反映出祖基菲里诺丁对于马来西亚政治制度不公平的无知。这个制度正好因为国阵执政超过50年而走下坡。

我很惊讶为何祖基菲里诺丁会使用羽球赛作为大选的比较标准。当然这是羽球赛规则，但是祖基菲里诺丁是否知道羽球赛的裁判必须公平与公正地主持比赛？他是否了解比赛双方其实是在平等与公平的球场上进行竞技？

马来西亚选举制度显然已经失去上述两个重要因素，即以公正与自由的情况下进行全国大选。虽然马来西亚是像英国那样使用“简单多数议席”，但是马来西亚的问题是在于一个国会选区与另一个选区的选民人数差距太大。

当然，选举委员会也给予各种借口。选委会说乡区国会选区被划分得更小主要是要方便人民代议士为乡区人民提供更好的服务。事实上，即使是城市选区之间也存在着显著的差异。比方说，乌鲁雪兰莪国会选区拥有超过8万选民，与此同时大港国会选区与沙白安南国会选区仅有乌鲁雪兰莪国会选区的一半选民，尽管此些选区都是乡区选区。

此外，民联也没获得从主流媒体获得公平与公正的对待，尤其是平面媒体、电视台以及国英语广播电台。这导致民联在向乡区选民宣扬政策时候面对许多问题，因为乡区选民依赖平面媒体来获得选举资讯。关于金钱政治的问题，幽灵选民问题以及其它选举诉求的问题, 我们更不必诸多着墨，因为这些问题都已经多次提出。

如果选举是在不公平以及偏袒一方的情况之下进行，我们怎能以羽球赛的规则来做比较？也许只有祖基菲里诺丁才有回答，况且迄今51%选选择民联的马来西亚人民仍然不接受国阵如何能够47%的得票率执政马来西亚。

Perbandingan Zulkifli Noordin dengan menggunakan pertandingan badminton mencerminkan beliau jahil tentang ketidakadilan sistem pilihanraya Malaysia

Semalam Naib Presiden Pertubuhan Pribumi Malaysia (Perkasa), Zulkifli Noordin, menghasilkan satu rencana yang telah dicetak di dalam Utusan Malaysia semalam. Beliau dalam rencana yang bertajuk “Mitos undi popular PRU-13” ini telah menggunakan pertandingan badminton untuk menyangkal dakwaan Pakatan Rakyat (PR) tentang ketidakadilan sistem “first-past-the-post” di bawah pemerintahan Barisan Nasional (BN). 

Beliau telah menghasilkan tulisan seperti yang berikut dan saya memetik: 

“Bayangkan dalam pertandingan akhir badminton Piala All-Malaysia di mana Datuk Seri Najib Tun Razak menentang Anwar, keputusannya seperti berikut: 

1. Set 1 - Najib 21 Anwar 19;

2. Set 2 - Anwar 21 Najib 03;

3. Set 3 - Najib 21 Anwar 19. 

Apabila pengadil mengumumkan Najib menang dengan 2-1, Anwar tiba-tiba bangkit melalak mendakwa dia patut menang kerana mendapat 59 poin atau 57% daripada jumlah keseluruhan point pertandingan (sebanyak 104); sedangkan Najib hanya mendapat 45 point atau 43% daripada keseluruhan point pertandingan!” 

Tulisan ini mencerminkan kejahilan Zulkifli Noordin tentang ketidakadilan sistem politik Malaysia di mana ianya semakin tenat di bawah pemerintahan BN lebih daripada 50 tahun. 

Saya terkejut kerana Zulkifli Noordin tergamak menggunakan pertandingan badminton sebagai tolok perbandingan. Memang itu peraturan pertandingan badminton tetapi adakah Zulkifli Noordin tahu bahawa pengadil dalam permainan badminton perlu berlaku adil dan saksama? Adakah beliau juga tahu bahawa kedua-dua pihak yang bertanding dalam pertandingan badminton sebenarnya bermain dalam gelanggang yang sama rata dan adil (level playing field)? 

Sistem pilihanraya Malaysia telah kehilangan kedua-dua aspek yang sangat penting ini untuk memelihara keadilan dan kebebasan perjalanan pilihanraya. Memang Malaysia menggunakan cara “first-past-the-post” seperti United Kingdom, tetapi masalah di Malaysia ialah perbezaan saiz sesuatu kawasan parlimen berbanding dengan sebuah yang lain adalah terlalu besar. 

Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) memberi pelbagai alasan. Antaranya kawasan parlimen di luar bandar disempadankan dengan lebih kecil untuk memudahkan wakil rakyatnya memberi perkhidmatan yang lebih baik kepada rakyat luar bandar. Hakikatnya ialah sesama kawasan parlimen luar bandar pun terdapat perbezaan yang amat ketara. Contohnya ialah kawasan parlimen Hulu Selangor yang mempunyai lebih 80,000 orang pengundi sementara kawasan parlimen Sungai Besar dan Sabak Bernam hanya separuh daripada Hulu Selangor biarpun kesemua kerusi ini terletak di kawasan luar bandar. 

Selain itu, PR juga tidak diberi akses yang adil dan saksama oleh media aliran utama, khususnya media cetak, stesyen televisyen dan radio berbahasan Malaysia dan Inggeris. Ini menjadikan PR menghadapi masalah untuk menyampaikan dasar-dasarnya kepada masyarakat luar bandar yang rata-ratanya bergantung kepada media cetak untuk mendapatkan maklumat tentang pilihanraya. Tidak perlu disebut pula masalah politik wang, pengundi-pengundi hantu dan masalah-masalah lain yang telah dan akan dibangkitkan oleh calon-calon tertentu dalam petisyen pilihanraya mereka. 

Bagaimanakah keadaan yang senget dan berat sebelah ini boleh dibandingkan dengan pertandingan badminton yang mempunyai peraturan yang jauh lebih adil? Barangkali hanya Zulkifli Noordin sahaja yang mempunyai jawapannya yang tersendiri sedangkan kebanyakan rakyat Malaysia masih tidak terima bagaimana BN boleh memerintah Malaysia dengan hanya 47% undi sedangkan 51% pengundi telah memilih PR. 

Lau Weng San

BN's election expenses

BN has 222 parliament seat candidates and 505 state seat candidates. Election expenses ceiling is RM200,000 for each Parliament candidate and RM100,000 for each state seat candidate. So total expenditure ceiling for all BN candidates in total is RM94.9 million. According to a survey by AC Nielsen and Carat Media, BN and PMO already spent RM176 million on advertisements alone. Can this be considered as an electoral offence?

The federal government should return Kuala Lumpur to Selangor.

The federal government should return the administration of Kuala Lumpur to the Selangor State government after alienating Kuala Lumpur to the federal government more than 39 years ago.

In 1974, the then BN government decided to alienate Kuala Lumpur as a whole to the federal government’s administration which is politically motivated by ostensibly upgrading Kuala Lumpur as a “federal territory”.

Since then, Kuala Lumpur was placed under the administration of Dewan Bandaraya Kuala Lumpur (DBKL) which was led by Kuala Lumpur’s Mayor. After 39 years being put under the direct administration of DBKL, DBKL was ineffective in improving the administration of Kuala Lumpur. It was up to a point where DBKL was adopted by Permudah to “restore” DBKL.

Such occurred because KL City has been administered by way of centralization of power in the hands of the Mayor and Federal Territory Minister. The citizens of Kuala Lumpur hadn’t any chance to voice their point of view when the decision was made to alienate Kuala Lumpur to federal government. In 1974, the decision to alienate Kuala Lumpur to federal government was done in a rush.

Furthermore, federal government has Putrajaya as central administration to replace Kuala Lumpur. Putrajaya was formerly a part of Selangor. In 1974, federal government only paid RM200 million as compensation to Selangor government as “acquisition” of Kuala Lumpur. Annually, Selangor government only receives RM18.3 million from federal government in compensating yield loss from alienating Kuala Lumpur and Putrajaya as Federal Territories to the federal government.

Therefore, the federal government has to return Kuala Lumpur to Selangor since they already have Putrajaya. Kuala Lumpur resembles the lifeblood of Selangor State. It is not only that Kuala Lumpur is physically close to Selangor, but many of Selangor’s historical moments and events occurred in Kuala Lumpur. My objective of repeating this call is to remind the federal government that they should not be silent on this matter anymore. In fact, the federal government should acknowledge the role of Selangor government in matters related to the development and management of Kuala Lumpur . These have to be awarded a well-deserved honor and recognition.

Kerajaan Persekutuan harus serah balik Kuala Lumpur kepada Selangor

Kerajaan Persekutuan harus menyerah balik pentadbiran Kuala Lumpur kepada Kerajaan Negeri Selangor setelah memerintah bekas tanah jajahan Selangor tersebut sejak lebih 39 tahun yang lalu.

Pada tahun 1974 Menteri Besar UMNO pada masa itu telah membuat keputusan untuk menyerah seluruh Kuala Lumpur kepada kerajaan persekutuan atas sebab-sebab politik dan juga atas sebab kononnya kerajaan persekutuan hendak menaiktaraf Kuala Lumpur sebagai sebuah “wilayah persekutuan”.

Kuala Lumpur kemudian diletakkan di bahawa pentadbiran Dewan Bandaraya Kuala Lumpur (DBKL) yang diketuai oleh Datuk Bandar Kuala Lumpur. Selama 39 tahun Kuala Lumpur di bawah pentadbiran Kerajaan Persekutuan kurang berkesan dalam memperbaiki pentadbiran Kuala Lumpur sehingga DBKL pernah sekali ianya diambil alih oleh Pemudah kononnya untuk "merawat" DBKL.

Hal ini sedemikian kerana Bandaraya Kuala Lumpur ditadbir dengan cara pemusatan kuasa di tangan Datuk Bandar dan Menteri Wilayah Persekutuan. Apabila keputusan untuk menyerah Kuala Lumpur kepada Kerajaan Persekutuan, rakyat Kuala Lumpur juga tidak diberi peluang untuk menyuarakan pandangan mereka. Malahan seluruh keputusan untuk menyerah Kuala Lumpur kepada Kerajaan persekutuan dilakukan dengan tergesa-gesa pada tahun 1974.

Lebih-lebih lagi, Kerajaan Persekutuan sudah mempunyai Putrajaya sebagai pusat pentadbirannya untuk menggantikan Kuala Lumpur di mana Putrajaya sebelum ini sebahagian daripada negeri Selangor. Malahan pampasan yang dibayar oleh Kerajaan Persekutuan kepada kerajaan Selangor atas "pemberian" Kuala Lumpur hanya setakat RM200 juta sahaja pada tahun 1974. Manakala Kerajaan Selangor hanya menerima kehilangan hasil sebanyak RM18.3 juta daripada Kerajaan Persekutuan setiap tahun sebagai "Kehilangan Hasil Wilayah Persekutuan".

Jika Kerajaan Persekutuan sudah ada Putrajaya, maka Kerajaan Persekutuan harus memulangkan Kuala Lumpur kepada Selangor. Kuala Lumpur ibaratkan darah daging negeri Selangor. Ianya bukan sahaja secara fizikal dekat dengan Selangor, malahan banyak peristiwa bersejarah di Selangor berlaku di Kuala Lumpur. Tujuan saya mengulangi seruan ini adalah untuk mengingatkan Kerajaan Persekutuan bahawa mereka tidak boleh terus mendiamkan diri dalam perkara ini. Malahan, Kerajaan Persekutuan harus mengakui peranan Kerajaan Selangor di dalam pembangunan Kuala Lumpur yang mesti diberi penghormatan dan pengiktirafan yang sepatutnya.

是可忍，孰不可忍！

第13届全国大选已经落幕。国阵获得47巴仙的选票，却赢取60巴仙的议席。民联攘获超过50巴仙的选票，却屈就于40巴仙的议席。就这一点就已经突出马来西亚选举制度最不公平、最伪善的一面。 

选举期间，国阵候选人（尤其是在西马乡区和东马土著选区的候选人）或其政党代理人可以大摇大摆进入长屋、甘榜、垦殖区等等挥洒金钱，以金钱掳掠人心。选举委员会和反贪污委员会也竟然可以视而不见。一时说没有人投报、一时说证据不足、一时说已经呈交总检察署、一时说还再调查之中。这一点再次凸显马来西亚选举制度更不公平、更伪善和更腐败的一面！

有人问，如果你说选举制度不公平，那你怎么可能赢？ 

我说，城市选区没有出现买票的情况，不代表乡区不出现生。城市选民的政治意识比较高、也更不容易受贿。话说如此，“一个马来西亚”组织也不是在槟城公然高调买选票吗？ 

也有人问，国阵买票赢大选已经这么多届，为什么你们现在才来吵？ 

我说，不是我们现在才来抗议，而是以前抗议都没有获得媒体和群众的正视，因为大家都认为还是国阵做政府，抗议又有什么用？以前资讯不发达，民智未开。现在资讯发达，人人都是低头族，民智启迪。如果在民智渐开时不再次提起，还等几时？ 

有人说，既然成绩已经出炉，我们就应该接受这个成绩，民联就再等五年吧！ 

我说，人生有多少个5年可以给国阵这样骗？身为一名妻子，你可以忍受你的丈夫每5年就出轨一次，而且还连续出轨数十年吗？身为一名老板，你可以忍受你的员工每5年就把公司的机密资料泄露，然后不采取行动吗？ 

你可以乖乖地等多5年，但是你的孩子、你的孙子呢？你让他们多等5年，就等于多浪费他们5年的时间。5年对你来说是小事，对他们来说是大事！ 

我们东马的土著同志5年前每个周末舟车劳苦，长途跋涉深入乡区长屋耕耘。5年后本来有一些小成就，以为会有收获，可是却因为国阵最后几天在长屋大洒金钱就轻易夺下这个议席。难道你要我向他们说：“你就多等5年啦！” 

朋友，如果5年前我们没有做出抗议，5年后国阵还会一样用钱买票，5年后的情况还是一样，那时候难道你还要叫他多等5年吗？请问人生有多少个5年？ 

千万不要叫我多等5年，我接受唔到啰！ 

不仅仅我不能接受，反而明晚的集会大家都必须出席。就是因为5年前我们没有站出来，所以5年后的今天买票事件还是发生。明天我们不站出来，5年后同样的事情还是会发生！ 

我们要向选委会、反贪污委员会、皇家警察和总检察署施压，要求一个公正、干净和民主的选举！

Ini Kalilah就是Ini kalilah。这一次就是这一次，而不是下一次！

Gunakan Peluang Keemasan Ini Untuk Merealisasikan Impian Malaysia

Ucapan calon DAP untuk DUN Kampung Tunku Lau Weng San di ambang hari pengundian Pilihanraya Umum ke-13 pada 4 Mei 2013 di Stadium Kelana Jaya, Petaling Jaya:

Gunakan Peluang Keemasan Ini Untuk Merealisasikan Impian Malaysia Salam Sejahtera, Salam Bersih, Salam Ubah dan Salam Reformasi kepada semua yang hadir pada malam ini!

Datang orang Vietnam, anjing hilang!
Datang orang Bangla, gadis Melayu hilang!
Datang gadis China, suami hilang!
Datang politikus, gadis Mongolia hilang!
Datang PRU, wang kerajaan hilang!
Kalah PRU, dokumen kerajaan hilang!
Bercakap benar, doktor dan keluarganya hilang!
Beli jet pejuang, enjin hilang!
Datang Lim Kit Siang, MCA hilang!
Undi BN lagi, masa depan negara kita hilang! 

Dalam masa 14 hari yang lalu, calon-calon Pakatan Rakyat telah memberi banyak penjelasan tentang isu-isu survival yang melanda Malaysia, seperti isu ekonomi, pentadbiran baik, jenayah, rasuah, pendidikan dan banyak lagi.

Maka, tidak perlulah saya mengulangi isu-isu ini lagi dalam ceramah pada malam ini kerana saya beranggapan anda yang hadir memang sudah arif dan faham tentang isu-isu ini.

Persoalan yang dihadapi kita pada malam ini bukan lagi tentang berapa banyak kerusi yang perlu dimenangi untuk membentuk kerajaan persekutuan.

Persoalannya pun bukan sama ada kita mampu mempertahankan kerajaan Pakatan Rakyat di negeri Selangor dan negeri-negeri lain, walaupun saya setuju bahawa kedua-dua soalan ini ialah perkara yang menjadi tumpuan orang ramai.

Hakikatnya ialah Pakatan Rakyat berjaya menghimpunkan seluruh rakyat Malaysia berbilang kaum di Stadium Kelana Jaya ini ialah satu bukti yang bagus bahawa rakyat Malaysia memang boleh dan telahpun bersatu hati dan berpegang teguh di bawah Pakatan Rakyat demi membina sebuah negara Malaysia yang lebih aman, makmur, bersih, demokratik dan adil.

Tahun ini kita akan menyambut ulang tahun ke-50 penubuhan Persekutan Malaysia. 50 tahun yang lalu, Allahyarham Tunku Abdul Rahman membacakan Pemasyhuran Malaysia di Stadium Merdeka pada 16 September 1963.

Pemasyhuran tersebut berbunyi seperti berikut:

"Dengan Nama Allah, Yang Amat Pemurah lagi Maha Mengasihani, saya Tunku Abdul Rahman Putra Alhaj ibni Almarhum Sultan Abdul Hamid Shah, Perdana Menteri Malaysia dengan persetujuan dan perkenan Ke Bawah Duli Yang Maha Mulia Seri Paduka Baginda Yang-Dipertuan Agong, Yang Terutama Yang Dipertuan Negara Singapura, Yang Terutama Yang Dipertuan Negara Sabah, Yang Terutama Gabenor Sarawak, dengan ini mengisytiharkan dan memasyhurkan bagi pihak umat Malaysia...akan kekal menjadi sebuah negara demokrasi yang merdeka lagi berdaulat serta berasaskan kebebasan dan keadilan." 

Tuan-tuan dan puan-puan, lima puluh tahun selepas pemashyuran ini, kita berkumpul di sini untuk memperbaharui azam kita demi membina sebuah negara Malaysia demokrasi yang merdeka lagi berdaulat serta berasaskan kebebasan dan keadilan.

Berkumpulnya kita di sini bukan sekadar menumbuk langit dengan laungan slogan, tetapi kami beria-ia dan bercita-cita besar dengan semangat perjuangan yang tinggi untuk mengembalikan keadilan kepada rakyat dan membangunkan semula institusi kenegaraan yang telah dirosakkan oleh Barisan Nasional lebih lima puluh tahun yang lalu.

Berkumpulnya kita di sini adalah untuk menuntut keadilan bagi mereka yang telah terkorban selama ini di bawah pentadbiran kerajaan Barisan Nasional yang zalim.

Berkumpulnya kita di sini adalah untuk menuntut hak dan kebebasan rakyat terhadap sebuah negara Malaysia yang tiada penindasan.

Berkumpulnya kita di sini adalah untuk membina masa depan yang lebih cerah dan lebih terjamin untuk generasi-generasi kita yang akan datang.

Berkumpulnya kita di sini adalah untuk membangunkan sebuah negara Malaysia yang maju bukan sahaja dari segi infrastruktur tetapi juga matang dalam sistem politik.

Berkumpul kita di sini adalah untuk sekaligus menuntut dan mengambil balik apa yang telah dirompak, dirampas dan diragut oleh Barisan Nasional daripada rakyat Malaysia Berkumpul kita di sini adalah untuk membina impian kita seperti apa yang dijanjikan oleh Allahyarham Tunku Abdul Rahman lima puluh tahun yang lalu.

Justeru itu, saya merayu kepada anda untuk mengundi Pakatan Rakyat dan menolong kami bagi membantu seluruh rakyat Malaysia untuk mencapai impian yang belum lagi direalisasikan sejak lima puluh tahun yang lalu.

Bagi MCA, MIC, Gerakan dan PPP, sekiranya mereka masih menganggap mereka sebuah parti politik bermaruah, Mereka tidak harus terus diperlekehkan UMNO lagi, apatah lagi bersuhabat dengan UMNO di dalam Barisan Nasional.

Maka perkara yang harus mereka melakukan ialah keluar daripada Barisan Nasional dengan serta-merta! 

Esok ialah hari yang akan terpahat dalam sejarah Malaysia. Rakyat akan turun mengundi bagi menentukan masa depan negara kita. Marilah kita berganding bahu menggunakan peluang keemasan ini untuk memilih kerajaan persekutuan yang baru di samping mengekalkan kerajaan negeri Selangor yang sedia ada.

Ubah Sekarang, Bersihkan Malaysia!

改朝换代，告别腐败！Ini kalilah

Lau Weng San

积极实行利民方针 刘永山自我评价70分

《南洋商报》

雪隆 地方新闻 2013-04-15 10:42 

刘永山3‧08上任后承诺4措施，包括1.推动地方良好施政，落实地方议会选举；2.推动透明施政、落实州政府高官（州务大臣、州行政议员、州秘书、州财政以及州法律顾问）每年公开呈报财产；3.推动落实资讯自由法令；4.在权限范围之内协助解决人民面对的通货膨胀问题。

“当时我有击败对手的胜算，只是没想过会成为州政府，时间一晃就5年，遗憾自己仍未做好州议员的职责，只为本身的表现打70分。” 

刘永山于2008年竞选州议席时，以惠及人民政策及推动州政府行政工作，获得选民支持当上州议员；时隔5年，第13届全国大选在即，他盼民联再次执政，本身更扮演好从政者角色。 

刘永山说，本身在当上执政者仍有实行许下的承诺、以身作则，并实行利民方针。 

“在这期间，我不仅为人民解决民生问题，还得协助处理棘手的土地纷争，其中当然也引来不少抱怨。”

任期内未践诺感遗憾 若再上阵必为民谋福 

刘永山说，每次有居民都会反问为何解决不了的事，都会推卸给前朝政府，所以他都会尽所能完成职务，尽量不让人民觉得反感。 

他指出，每个阶层有各自的反对声浪，他尽其所能协助人民解决问题，并解释有关的程序，盼人民明白其中的缘故。 

“加上甘榜东姑州选区选民分上、中、下层，所以在处理各种问题时，就得视乎地区着手处理。” 

刘永山表示，在未当上州议员前，自己也曾为社区服务，所以民联在2008年接手州政府后，就不担心为民服务的困难。 

他指出，因此在当上州议员后，也积极在雪州立法议会中辩论，设法为民争取更好的政策。 “我对任期内无法兑现的承诺深表遗憾，若来届大选有机会上阵，一定会争取时间实现承诺。”

善用网络懂得分析 年轻人选票吃重 

甘榜东姑属混合区，但以华裔选民居多，华裔占66%、巫裔22%、印裔12%，而该选区皆以知识分子及受高等教育者占多数，即使身为人民代义士也得是专业人士。

刘永山说，巫裔选民多数分布在八打灵再也SS1及SS3，而华裔则在百乐镇花园、东南亚花园及双溪威，至于印裔则分散在双溪威边界部分。 

“所以在接获各区居民的投诉后，就需做好功课，并给予合理的解答，就能说服居民的投诉。”

他指出，在八打灵再也区巫裔具有较高的教育水平，所以懂得分辨及分析情况。 据知，来届大选将以首投族及年轻人居多，刘永山要选民善用手中的一票。 

刘永山也指出，现今的年轻人有知识，也善用网络传达及获取资讯，所以他们懂得分析选票的取向。 “即使选择也需选择肯为民服务者，基于投党就视乎选民的意向。”

 报道： 蔡秀娣 YB成绩单

Ahmad Husni Handzlah has to explain whether BN’s manifesto will also widen the Federal Government’s fiscal deficit.

On 29th March 2013, Ahmad Husni Hanadzlah, the second Finance Minister has criticised PR’s manifesto that it will widen the federal government’s fiscal deficit to 11.5% from 4% as targeted this year.

He added that it is an outright increment of government’s debt to 62.1% of the Gross Domestic Products (GDP) in comparison to the current 54.6%.

His statement was highly doubted as it was not supported by any facts or reports. Moreover, Najib Tun Razak still refuses to debate with the Opposition leader Datuk Seri Anwar Ibrahim on their manifesto and policy.

The fact remains that Ahmad Husni Hanadzlah came out with that statement before the Barisan Nasional (BN)'s manifesto was launched on last Saturday. BN has sowed many forms of promises in which I opine are empty promises and are far more populist as compared to Pakatan Rakyat (PR)'s manifesto.

BN has promised that they will reduce car's prices, construct more affordable houses, reduction of highway tolls and to provide more assistance to the citizen through BR1M payment which amounts to RM1,200 a year and assistances in smaller amount to a particular section of people.

What bothers Malaysians is that, in sowing these far-from-truth promises, how is BN going to finance this expenditures?

The first BR1M cost about RM1.92 billion, whilst BR1M 2.0 cost about RM 3 billion. Both would at minimum amount no less than RM 4 billion. If the amount is raised to RM1,200 a year, thus the federal government will have to bear at least RM 5 billion a year. This does not include payments in smaller sum to others group of people where the expenditure would be compulsory and will reach hundred million ringgit. 

This is different from PR's manifesto whereby it does not only underline our promises but it also provides the mechanism to be executed to reduce leakages and increase the federal government's revenue.

If Ahmad Husni Hanadzlah criticised PR for its manifesto which will increase the federal government fiscal deficit and eventually affects the credit rating, I would like to challenge him to repeat the same criticism on BN's manifesto.

His failure to do so will only prove that his earlier statement regarding PR's manifesto is only a political rhetoric and needless of any attention.

Ahmad Husni Hanadzlah harus menjelaskan sama ada manifesto BN akan juga meningkatkan defisit fiskal kerajaan persekutuan?

Menteri Kewangan Kedua, Ahmad Husni Hanadzlah telah mengecam manifesto Pakatan Rakyat pada 29 Mac 2013 bahawa ianya bakal meningkatkan defisit fiskal kerajaan persekutuan kepada 11.5 peratus daripada empat peratus yang disasarkan tahun ini.

Beliau juga berkata bahawa ini sekaligus akan meningkatkan hutang kerajaan sehingga 62.1 peratus Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) berbanding dengan 54.6 peratus sekarang ini.

Memang kenyataan beliau ini diragui semua kerana kenyataannya tidak disokong oleh mana-mana fakta. Lebih-lebih lagi, Perdana Menteri Najib Tun Razak sehingga sekarang masih enggan berbahas dengan Ketua Pembangkang Datuk Seri Anwar Ibrahim tentang tentang manifesto-manifesto masing-masing.

Hakikatnya ialah Ahmad Husni Hanadzlah mengeluarkan kenyataan ini sebelum manifesto Barisan Nasional (BN) diumumkan pada hari Sabtu yang lepas. BN menabur pelbagai bentuk janji yang pada pendapat saya, ialah janji-janji manis yang jauh lebih populis daripada manifesto Pakatan Rakyat (PR), jikapun diandaikan manifesto PR mengandungi unsure-unsur populis.

BN telah menjanjikan bahawa mereka akan menurunkan harga kereta, membina lebih banyak rumah mampu milik, mengurangkan tol lebuhraya dan memberi lebih banyak bantuan kepada rakyat terhadap pembayaran BR1M sebanyak RM1,200 setahun kepada mereka yang layak serta bayaran-bayaran lain dalam amaun yang lebih kecil kepada golongan-golongan tertentu dan sebagainya.

Apa yang merunsingkan rakyat Malaysia ialah, dalam pada BN menabur janji-janji manis ini, bagaimanakah BN akan membiayai perbelanjaan-perbelanjaan ini?

Bantuan Rakyat 1Malaysia (BR1M) yang pertama memakan belanja sebanyak RM 1.92 bilion, BR1m 2.0 pula menelan belanja sebanyak RM 3 bilion. Kedua-duanya telah menelan belanja sekurang-kurangnya RM 4 bilion. Jikalau amaun ini dinaikkan kepada RM1,200 setahun, maka secara konservatif kerajaan persekutuan perlu menanggung sekurang-kurangnya RM 5 bilion setahun. Ini tidak termasuk bayaran-bayaran yang lain di mana perbelanjaannya sudah pasti akan mencecah ratusan juta.

Ini berbeza dengan manifesto PR yang bukan sahaja menggariskan janji-janji kami tetapi juga memberi penjelasan tentang cara-cara yang akan digunakan untuk mengurangkan ketirisan dan menngkatkan sumber-sumber pendapatan kerajaan.

Jikalau Ahmad Husni Hanadzlah mengecam PR kerana manifestonya yang akan membesarkan defisit fiscal kerajaan persekutuan dan seterusnya menjejaskan credit rating kerajaan persekutuaan, maka saya pula ingin mencabar beliau untuk mengulangi kenyataan yang sama untuk manifesto BN.

Kegagalan beliau untuk berbuat demikian akan membuktikan bahawa kenyataan awal beliau tentang manifesto PR itu hanya retorik politik dan tidak perlu diberi sebarang perhatian langsung.

Ubah TV

双溪威新村将更换旧水管

双溪威新村的旧水管将于近期之内更换，同时双溪威新村村委会和雪州水供公司（Syabas）将于本月27日（周三）晚上8时假村委会礼堂进行一项汇报会，以向向村民汇报更换新水管工程事宜。

众所周知，双溪威新村长期面对水压不足的问题。村内水压偏低的导因是旧有的水管已经陈旧损坏，而且已经超过数十年不曾更换。 

根据雪州水供公司的记录，双溪威现有的水管是“石棉洋灰水管”（Asbestos Cement）。这类水管据称对人体健康造成损害，因此已经被淘汰了，所以有必要即刻被替代。 

更换水管建议已于2006年提出，但很不幸的是雷声大雨点小。经过本人和村委会的要求与施压，雪州水供公司终于同意进行更换新水管工程。 

为了确定此工程得以顺利进行，上述的汇报会是有必要举办，好让当地民众了解更换新水管工程细节。 根据本人向雪州水供公司了解，上述更换水管工程已经于今年2月15日展开，预计年杪的11月14日竣工，即需费时11个月。与此同时，此工程将耗费154万，所更换的水管共2.145公里长。 

更换水管承包商是Lian Air Plumbing & Construction Sdn. Bhd（电话号码：03-62803289）。涉及的路段是SS 9A/12, SS 9A/1, SS 9A/7, SS 9A/8, SS 9A/9, SS 9A/13, SS 9A/14, SS 9A/18以及SS 9A/19。此地段的地势是处于双溪威新村的低处，也是水管破裂的黑区。 

我方与双溪威新村村委会欢迎所有村民出席聆听此汇报会，以进一步了解详情。

Old water pipes in Sungai Way will be replaced

Old water pipes in Sungai Way new village will soon be replaced and a briefing will be held for villagers on 27th March 2013, at 8pm in Majlis Bandaraya Petaling Jaya (MBPJ) hall at Kampung Baru Seri Setia (Sungai Way), which is organised by JKKK Seri Setia and will be attended by officers from Syarikat Bekalan Air Selangor (SYABAS) together with representatives from contractors appointed to undertake the project.

Villagers of Kampung Baru Seri Setia or better known as Sungai Way New Village often face problems of low water pressure due to worn-out water pipes which have never been replaced.

SYABAS’s record shows that all pipes within the new village are of the asbestos cement type which has surpassed 30 years of usage. Immediate replacement is required as most of them have worn-out already. 

This proposal was raised since 2006. Unfortunately, it was stagnant back then. Finally, SYABAS agreed to undertake and replace old water pipe after years of requests and insistences. In order to ensure this project to run smoothly, a briefing will be held to brief villagers on the details of the project.

I received preliminary information from SYABAS that the project has begun on 15 February 2013 and scheduled to end on 14 November 2013, approximately 9 months. It will cost at or about RM1.54 million and the total pipeline length that will be replaced amounts to 2.145km.

The appointed contractor is Lian Air Plumbing & Construction Sdn. Bhd (Tel: 03-62803289) where they will replace the worn-out pipes at Jalan SS 9A/12, SS 9A/1, SS 9A/7, SS 9A/8, SS 9A/9, SS 9A/13, SS 9A/14, SS 9A/18 and SS 9A/19. Most of these areas mentioned are at the lowland of the new village and are black spots for pipe burst.

The Jawatankuasa Keselamatan dan Kemajuan Kampung (JKKK) Seri Setia and I would like to urge all villagers to attend this briefing and obtain further information from SYABAS and the contractor.

Penggantian paip air baru di Sungai Way akhirnya berjalan

Satu taklimat akan diadakan pada pukul 8 malam di Dewan Majlis Bandaraya Petaling Jaya (MBPJ) Kampung Baru Seri Setia (Sungai Way) pada 27 Mac 2013 di mana Syarikat Bekalan Air Selangor (Syabas) akan memberi taklimat kepada penduduk-penduduk kampung tentang program penggantian paip air baru di kampung berkenaan.

Kampung Baru Seri Setia atau Kampung Baru Sungai Way merupakan sebuah kampung yang seringkali menghadapi masalah tekanan air yang sangat rendah disebabkan paip-paip airnya yang telah uzur dan tidak pernah ditukarganti sebelum ini. Rekod Syabas menunjukkan kesemua paip air di kampung berkenaan ialah paip asbestos simen yang telah menjangkau usia 30 tahun. Kebanyakkannya berada dalam keadaan tenat dan perlu ditukarganti dengan segera.

Cadangan ini telahpun dibangkitkan sejak tahun 2006. Malangnya ianya tidak dapat berjalan selama ini. Di bawah permintaan dan desakan saya, akhirnya Syabas telah bersetuju untuk menjalankan projek penggantian paip air lama ini.

Untuk memastikan projek ini dapat berjalan dengan lancar, satu taklimat seperti yang diterangkan sebelum ini perlu diadakan supaya penduduk-penduduk kampung faham tentang kerja ini.

Maklumat awal yang diperolehi saya daripada Syabas ialah bahawa projek ini telahpun bermula pada 15 Februari dan dijangkan akan dihabiskan pada 14 November 2013, iaitu tempoh kerja ialah selama sembilan bulan. Ianya akan memakan belanja sebanyak RM1.54 juta dan jumlah kepanjangan paip air yang akan dutukarganti ialah sebanyak 2.145km.

Kontraktor yang dilantik ialah Lian Air Plumbing & Construction Sdn. Bhd (No. Tel: 03-62803289) di mana syarikat ini akan menukarganti paip air lama di Jalan SS 9A/12, SS 9A/1, SS 9A/7, SS 9A/8, SS 9A/9, SS 9A/13, SS 9A/14, SS 9A/18, SS 9A/19. Tempat-tempat ini kebanyakkannya ialah tempat rendah di Kampung Baru Sungai Way yang juga merupakan tempat-tempat yang kritikal.

Pihak saya dan Jawatankuasa Keselamatan dan Kemajuan Kampung (JKKK) Seri Setia amat mengalu-alukan kedatangan seluruh warga kampung untuk menghadiri taklimat ini dan mendapat maklumat yang selanjutnya daripada pihak Syabas dan kontraktor.

议员观点：提供更多选择给人民

降低燃油价格是不是民粹措施？这个问题并没有简单的答案，偏偏就是有人要以简单的方式回答问题。

马来西亚是石油净出口国，即马来西亚生产外销的石油比入口的石油多。这是铁证，不容否认。2008年的产油成本每桶平均约24美元，可是售价却现在超越每桶100美元。这是不是暴利？答案也是肯定的。

接下来的问题是：既然是暴利，为什么石油公司不要赚那么多？答案就是，如果石油公司不赚取足够的利益，那么石油公司要靠什么生存？开发新油田有要靠什么？

难道政府不能够制定合理的价格吗？如果政府卖给国人的价格维持一个相对便宜但合理的价格，售给外国就用高价，行吗？

问到这里，我们再回去刚才第一道问题。现在降低燃油价格是不是民粹措施？答案一目了然：不是！

雪州民联政府在2008年提供免费首20立方米自来水，有人抨击这是民粹措施，因为有限资源怎么可能免费？因此，有人说我们大搞民粹，说6个月之内会破产。

事实是提供免费首20立方米自来水之后，雪州用水量并无大幅增长（意即没有出现大幅度浪费水的现象）。州政府每年补贴超过1亿令吉的免费自来水已超过5年。5年下来，州政府的储备金不减反增。难道州政府越贴钱就越有钱？

免费水是这样，汽油价格也不会差很远。试想想，如果这是事实，当初联邦政府把汽油从每公升2令吉70仙调低到1令吉90仙，道路上会突然出现车龙，人人都开车去？这是不可能，也不曾发生。

降低汽油价格不只是一个单一政策。降低汽油价格的同时，也必须提升公共交通系统，鼓励更多人使用公共交通。有人问：“你们民联会降低油价，又要降低车价，到时哪里还有人要搭巴士？”

先搞清楚，到底是什么类型的汽车价格会调低？答案是一般普罗大众使用的汽车，也就是现在价码10万令吉以下的汽车。

10万令吉以上的汽车呢？对不起，民联没有责任照顾有钱佬的口袋。10万令吉以上的豪华房车，价格可能维持不变，也有可能会上调。

行文至此，我们大概可以梳出一个条例，即民联调低汽油和轿车价格，提供更廉宜方便有效率的公共交通，背后的原则是要把价格调低到合理水平，即让消费者以物有所值的价格购买汽车和汽油。

这和已故委内瑞拉前总统查韦斯的政策非常不同。偏偏却有人把民联的政策和查韦斯挂钩。

委内瑞拉和马来西亚的情况不一样。委内瑞拉是全世界石油库存最高的国家。最富有的国家却因为过去大幅度靠向美国资本家而成为一贫如洗的国家。

根据维基百科，在查韦斯执政之前，委内瑞拉与外国石油公司签订的60年开採权契约。这些契约使外国石油公司每年得以从委内瑞拉的油田赚取数百亿美元，但却只付出1%左右的税赋给委内瑞拉政府。

过去委内瑞拉对资本家太宽容，过后查韦斯和他们斤斤计较。过去委内瑞拉对本身国民太刻薄，过后查韦斯要宽容善待本身的国民。查韦斯要扭转的就是这个怪相。查韦斯要让委内瑞拉国民享有超低廉的汽油，是因为委内瑞拉确实有本钱这么做。委内瑞拉甚至有本钱拿汽油来威胁美国佬。马来西亚能吗？

我们不能，当然我们也没有必要这么做。如果只是把价格调理到合理水平，不管是调低油价、调低车价还是提供更廉宜方便的公共交通，这都是基本需求。调低油价并不代表过后每一个人都会浪费汽油。调低车价并不代表每一个人都排长龙订购车子。更廉宜方便的公共交通并不意味着人们一夜之间都会挤巴士。

民联要做的就是提供公平的机会，让每一个公民拥有更多的选择。

刘永山
甘榜东姑州议员

Sambutan Ulangtahun Ke-47 DAP (Skudai, JB)

为达目的不择手段，莫哈末再因侵犯隐私权？

垂死挣扎的国阵为了在來届大选捞取选票，竟胆敢侵犯民众的隐私。上周，我接收了一则来自自称“DS Ir. Mohd Zin Mohamed”的手机简讯，内容是向我祝福生日。

此简讯是通过+6011-29040204发至我的天地通电话服务（Celcom mobile broadband）。这个号码是我中选前就使用，一直以来仅用来浏览网络，不曾也不能用来发送简讯或拨打电话。另外，我也不曾把手机号码告诉他人，这显示了只有天地通公司（Celcom）拥有帐户持有者的资料。

虽然如此，我自两年前就开始受到来自国阵或亲国阵不明人物的短讯。这一次有别于以前，因为这则短讯显示发送短讯的人士知道我的生日日期。因此我认为这是非常严重的事件。

有鉴于此，我在上周四（2月14日）已向天地通的相关单位作出投诉。天地通公司于18日给予回复表示，他们不允许把所有客户资料外泄，除非有获得客户的允许。

我不满意上述的解释，因为我不曾把有关个人帐户资料透露给任何人。有鉴于此，肯定有一撮人士私自把天地通用户的资料泄漏给雪州国阵，然后国阵滥用所获得的资料（当中包括了生日日期等等）以简讯方式发送生日祝福贺词。

因此，我敦促莫哈末再因马上对此课题给予合理解释，即他是否有涉及上述事件，为了拉票胆敢侵犯选民个人隐私权？

我把上述事件视为一项严重的课题，因为在此之前莫哈末再因身为雪州国阵协调员，曾寄发问候卡以及寄发信件给予选民。我们发现他所使用的地址并非全部都是依据选民册的地址，相信资料是来自非公共领域。

但是，他目前仅给予模糊的回应而已，同时也不曾给予清楚的解释，即如何获得用户资料。我呼吁任何被这类短讯困扰的用户勇于站出来要求莫哈末再因针对此事作出交代。

Adakah Zin Mohamed melanggar hak kerahsiaan peribadi orang ramai?

Barisan Nasional (BN) begitu cemas dan desperate sehingga mereka perlu mencerobohi kerahsiaan peribadi (privacy) seseorang hanya untuk memancing undi pada Pilihanraya Umum ke-12 (PRU13) yang akan datang.

Baru-baru ini, saya telah menerima satu mesej ringkas (SMS) yang dihantar oleh seorang yang mengelar dirinya sebagai “DS Ir. Mohd Zin Mohamed, Kordinator BN Selangor”. Isi kandungan mesej ini adalah untuk mengucapkan “Selamat Hari Jadi” kepada saya.

Mesej ini dihantar melalui satu nombor telefon +6011-29040204 ke talian jalur lebar mudah alih saya (mobile broadband) yang saya langgani melalui syarikat Celcom. Nombor telefon yang saya guna sejak beberapa tahun ini hanya digunakan untuk melayari internet dan tidak pernah sekalipun saya menggunakannya untuk menghantar mesej atau membuat panggilan telefon.

Lebih-lebih lagi, saya tidak pernah memberi orang luar nombor telefon ini. Ini bermaksud hanya Syarikat Celcom sahaja yang mempunyai maklumat tentang pemegang akaun ini.

Memang sebelum ini pun saya pernah menerima mesej daripada petugas-petugas Barisan Nasional tetapi kali ini ianya lebih serious kerana ini adalah kali pertama maklumat peribadi saya diberi kepada pihak ketiga. Maklumat peribadi yang saya maksudkan di sini ialah hari jadi saya.

Saya telah membuat aduan kepada pihak Celcom pada hari Khamis yang lepas. Celcom telah memberi maklum balas pada 18 Februari bahawa mereka tidak dibenarkan untuk memberi maklumat tentang para pelanggan kepada orang luar kecuali dengan kebenaran pelanggan itu sendiri.

Saya berasa tidak puas hati dengan penjelasan ini kerana saya tidak pernah mendedahkan maklumat tentang akaun ini kepada sesiapapun. Oleh itu, adalah pasti bahawa terdapat golongan yang telah menyeludup maklumat pengguna kepada BN Selangor, yang seterusnya menggunakan data yang mereka perolehi termasuk hari jadi dan alamat pengguna untuk menghantar mesej selamat hari jadi dalam bentuk SMS.

Saya juga menggesa Zin Mohamed untuk segera memberi penjelasan terhadap perkara, iaitu adakah beliau telah berbuat demikian dan seterusnya melanggar hak kerahsiaan peribadi orang ramai untuk memancing undi?

Saya melihat perkara ini sebagai sesuatu yang serious kerana sebelum ini pun Zin Mohamed selaku penyelaras BN Selangor telahpun mengirim kad salam dan surat kepada para pengundi di Selangor berdasarkan maklumat yang seolah-olah tidak diperolehi daripada domain awam (public domain).

Sehingga sekarang, beliau hanya memberi maklum balas yang samr-samar sahaja dan tidak pernah menjawab secara jelas bagaimana beliau memperolehi maklumat ini. Orang ramai harus mendesak Zin Mohamed untuk berbuat demikian sebelum membuang undi kepada BN dalam PRU yang akan datang.

Selamat Tahun Baru Cina

派年柑送祝福迎新年，刘永山东南亚花园亲近选民

2013年华人农历新年即来临，行动党甘榜东姑州议员刘永山于2月7日早上9时，在八打灵再也东南亚花园菜市场（Sea Park Market）派年柑送祝福迎新年，同时借此活动再亲近选民。

此次派年柑活动过程备有新年歌曲助兴搞气氛，因此新年气氛特别浓，因而吸引了当地市民纷纷前来索年柑讨吉祥凑热闹。在派发年柑的同时，刘永山亦赠阅《东姑CAT》刊物给予小贩与民众，好让市民拥有多一个接触社会议题的管道。此举，获得小贩竖拇指赞好表示有诚意。

小贩接领年柑的同时，也不忘反映自己所面对的民生问题，刘永山都耐心听取民意，尽力为民服务。在此活动，共派发了十箱年柑以及逾两百份《东姑CAT》刊物。

另外，刘永山也表示市议会去年拨出36万令吉来提升东南亚花园（第21区）和百乐花园（第20区）的部分道路。今年，市议会估计将会拨出48万继续提升东南亚花园的道路。此外，市议会也将会拨款35万令吉来改善东南亚花园一带的沟渠和后巷。

借此机会，刘永山在此真诚的祝福大家蛇年行大运、身体健康，冀望大马公民一起“Ubah”，“新年净步，换事如意”，恭喜恭喜。

图解：刘永山拜访东南亚花园吧刹，和小贩市民握手拜年。

Study Loan Application Form from Selangor State Government

Selangor state government offering low interest study loan to qualified applicants. Form can be downloaded here.

纳吉公帑补贴水供公司间接鼓励私企胡作非为

首相兼财政部长纳吉于2月2日宣布额外拨款1亿两千万零吉予雪州水供公司，嘴上说要解除人民的痛苦，实际上以公帑补贴私人企业的做法，对雪水供公司的胡作非为根本是一种间接鼓励，也违背拨款的公益性原则，尽显其伪善嘴脸。

水供私营化计划致富了少数人，却造成全雪州人民必须承担高昂的水费，任这些私人企业鱼肉，因此雪州政府才想尽办法争取水供管理权，为的是方便在未来能够将水价掌控在合理水平，防止少数私人企业谋取暴利。

然而，雪州政府早前献购水务公司，却受到国阵联邦政府百般阻扰，如今宣布要在十四日内接管雪州水供之时，能源水务部长陈华贵这边厢说联邦政府无法介入水供接管，纳吉那边厢却宣布拨款予雪水供公司，由此可见，这彻头彻尾是一场国阵与私人企业勾结的黑戏，试图蒙混过关。

此外，拨款是全体纳税人的公共财产，理应用在人民公益，纳吉如今却将拨款补贴予无法妥善管理水供且让人民饱受断水之苦的私人企业，根本是在变相服务少数人，践踏大多数人民的基本权益以及罔顾他们因水供公司的不负责任而蒙受断水之苦的感受。

目前雪州各地水供频断，皆是因为雪水供公司无法胜任水供管理，然而，纳吉却在大选将至之时金援水供公司，以借雪水供公司之手扼住雪州人民咽喉，误导他们将切身问题作为大选的政治筹码，还要求他们若要解决水供问题，就必须在大选谨慎评估，此等恶劣的政治炒作手法简直在侮辱雪州人民的智慧。

水是每一个人生存的基本权利，确保人民获得可负担的净水，是每个合格的政府必须对人民履行的基本责任，若纳吉与国阵联邦政府真有诚意善待雪州人民，就应该与雪州政府配合，协助接管雪水供公司，还水与民，而非放任无法胜任水供管理的私人企业利用水资源来牟取暴利。

刘永山